
Σαν να βλέπεις το παρελθόν και το μέλλον στην ίδια εικόνα. Η στόχευση ξεκάθαρη, ξανά.
Τόσο προβλέψιμη όσο κάθε φορά που το σκηνικό στηνόταν με λόγο και αιτία. Στο ίδιο έργο θεατές λοιπόν εδώ και λίγες ώρες που άνοιξε για την ερυθρόλευκη ΠΑΕ ένας νέος δικαστικός κύκλος. Για μια υπόθεση που είναι σε εξέλιξη για τα γεγονότα στο κλειστό στον Ρέντη, στις 7 Δεκεμβρίου 2023 και τον τραγικό χαμό του αστυνομικού Γιώργου Λυγγερίδη.
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης και οι άμεσοι συνεργάτες του στον Ολυμπιακό βρίσκονται στο στόχαστρο για πλημμελήματα σε μια διαδικασία που το ζητούμενο είναι η ομηρία. Ξανά, όπως συνέβη και σε προηγούμενες υποθέσεις που κατέρρευσαν σαν χάρτινοι πύργοι στην Δικαιοσύνη. Με την απόφαση της δικαίωσης να κάνει κρότο και να προκαλεί σιωπή σε όσους είχαν ως στόχο να εμπλέξουν και κυρίως να κρατήσουν «όμηρο» για μήνες και χρόνια τον διοικητικό ηγέτη του Ολυμπιακού, τους συνεργάτες του, τον ίδιο τον σύλλογο.
Πως συμβαίνουν όλα αυτά τώρα; Ρητορική η ερώτηση καθώς εύκολα μπορεί να γίνει αντιληπτό ακόμη και σε μικρά παιδιά. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, αντίθετα το σύστημα εξουσίας δίνει το στίγμα του. Θα πει κανείς, το έχει κάνει ξανά στο παρελθόν και η απάντηση στο τέλος ήταν ηχηρή. Μα, ο σκοπός τους είναι το ταξίδι και όχι ο προορισμός. Σάμπως νομίζετε δεν ξέρουν την κατάληξη της υπόθεσης; Μέχρι να φτάσουμε στην άκρη του νήματος με την γνωστή κατάληξη το σύστημα εξουσίας θα επιδιώκει να επεκτείνει όσο μπορεί το «ταξίδι» ή αν προτιμάτε την «ομηρία».
Καιρό τώρα υπήρχε στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα η υπόθεση και η κουβέντα γύρω από την υποτιθέμενη εμπλοκή της ερυθρόλευκης ΠΑΕ στα γεγονότα στο κλειστό στον Ρέντη. Συνδέστε λίγο και τις λέξεις, ΠΑΕ και βόλεϊ για να αρχίσουμε να ξετυλίγουμε το κουβάρι. Κανείς δεν μπορεί να δώσει απάντηση στο γιατί μια ΠΑΕ μπαίνει στο στόχαστρο για όσα έγιναν έξω από ένα γήπεδο βόλεϊ; Γιατί μια ανακοίνωση της ΠΑΕ λίγες ημέρες πριν από το μοιραίο βράδυ, για όσα είχαν συμβεί στο «Πανθεσσαλικό» στη διακοπή του αγώνα ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Βόλο μπλέχτηκαν στην ιστορία, γιατί μια… αποθήκη κάτω από τις κερκίδες του γηπέδου «Καραϊσκάκης» μπήκε στην εξίσωση χωρίς καμία λογική, γιατί επιχειρείται χωρίς κανένα απολύτως στοιχείο να συνδεθούν τα εισιτήρια και οι προσκλήσεις σε οπαδούς με «χρηματοδότηση».
Ακόμη και σε αυτή την… λογική του συστήματος εξουσίας, γιατί υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά; Μήπως ήταν το πρώτο θύμα βίας έξω από τα γήπεδα ο άτυχος Γιώργος Λυγγερίδης; Έχουμε ζήσει τραγωδίες στο παρελθόν. Του Άλκη Καμπανού από οπαδούς του ΠΑΟΚ, του Μιχάλη Κατσούρη έξω από το γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας μετά από «μάχες» οπαδών της ΑΕΚ, του Παναθηναϊκού και της Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Τότε που Κροάτες χούλιγκαν με ποινικό μητρώο διέσχισαν ανενόχλητοι όλη την χώρα για να φτάσουν στη Νέα Φιλαδέλφεια με την αστυνομία να παρακολουθεί… Γιατί τότε δεν είχε ελεγχθεί κάποια από τις διοικήσεις των ομάδων;
Ρητορική είναι και πάλι η ερώτηση, η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Θεωρείται ξανά πως με αυτόν τον τρόπο θα αναγκάσουν τον Βαγγέλη Μαρινάκη και τους συνεργάτες του στον Ολυμπιακό να… συμμορφωθούν στο σύστημα. Σε μια υπόθεση που η τραγωδία της για τον χαμό ενός νέου ανθρώπου επιχειρείται να «εργαλειοποιηθεί» για άλλους λόγους. Για να εξυπηρετηθούν άλλα δεδομένα. Με ένα κατηγορητήριο χωρίς ουσιαστική ποινική βάση, χωρίς να τεκμηριώνεται, χωρίς να έχει καμία απολύτως βάση. Και το κυριότερο χωρίς να νοιάζονται αυτοί που βρίσκονται πίσω από όλη αυτή την ιστορία για την πραγματική δικαιοσύνη σε μια τραγική υπόθεση βίας έξω από τα γήπεδα που στοίχισε στη ζωή ενός ανθρώπου. Χωρίς να νοιάζονται πραγματικά για να δοθεί μια απάντηση στο ποιος πραγματικά ευθύνεται που δεν είναι μαζί μας ο Γιώργος Λυγγερίδης.