Αθλητικά νέα, Ειδήσεις, Sport 24/7

Δεν υπάρχει κανείς που να μην παραδέχεται πως ο Ολυμπιακός νίκησε δίκαια τον ΠΑΟ στο ντέρμπι της Κυριακής. Πρώτος από πλευράς πρασίνων το παραδέχθηκε ο ίδιος ο Νίστρουπ. Ένας Ολυμπιακός που τα έκανε σχεδόν όλα όπως θα έπρεπε, «πάτησε» τον αντίπαλό του για 65 λεπτά και διαχειρίστηκε άψογα το μειονέκτημα μετά την αποβολή του Σάλιακα με τον ΠΑΟ να μην κάνει ούτε υποψία φάσης έως το φινάλε. Με τον Ιμανόλ να έχει διαβάσει πολύ καλά το ματς αλλά και να έχει προετοιμάσει τους πάντες κατάλληλα. Λίγοι είχαν ζήσει ξανά ντέρμπι «αιωνίων», αλλά όλοι μπήκαν λες και είναι… μπαρουτοκαπνισμένοι. Και έτσι από το πρώτο κιόλας λεπτό έστειλαν το μήνυμα… απέναντι πως απόψε κερδίζουμε εμείς. Διαβάστε επίσης: Ολυμπιακός: Ασίγαστο πάθος, μυαλωμένο παιχνίδι και επιστροφή στην κανονικότητα Απόλυτη κυριαρχία σε όλους τους τομείς και αποσύνθεση για τους «πράσινους», σε ρόλο κομπάρσου στο ντέρμπι. Δεν ήταν βεβαίως μόνο το πάθος, η θέληση και το αγωνιστικό bulling που έκαναν οι ερυθρόλευκοι στους πράσινους. Ή η εξαιρετική βραδιά που βρέθηκαν όλοι, από τον Ορτέγκα που μια φορά που χρειάστηκε ήταν εκεί έτοιμος (στο σουτ του Σαλάχ Εντίν) έως τον τελευταίο που μπήκε αλλαγή. Με τον Ρέτσο προφανώς να έκανε ένα από τα ματς καριέρας σε μια τριετία τώρα σε τοπ επίπεδο και να είναι δίκαια ο MVP και με την γκολάρα αλά… Ελ Κααμπί (που συγκίνησε χθες με την παρουσία του) έχοντας από κοντά το τρομερό δίδυμο στον άξονα Πουέρτα-Φρόιλερ που «κατάπιαν» τους αντιπάλους τους, αλλά και τον Φορτούνη που ήταν συγκλονιστικός σε όλους τους τομείς. Και αν για τον Φρόιλερ πλέον έχουμε συνηθίσει, με τον Ελβετό να κάνει το 8ο σερί 90λεπτο και να συνεχίζει ακούραστος, για τον Πουέρτα ήταν το πρώτο «καλώς τον» για τα καλά. Η πρώτη μεγάλη εμφάνιση, επιβλητική από τον Κολομβιανό μέσο για τον οποίο ο Ολυμπιακός τίναξε την μπάνκα για να τον φέρει στα μέρη μας. Πάνω από όλα όμως αυτό που πρέπει να κρατήσει ο Ολυμπιακός, αφήνοντας πια στην άκρη τους πανηγυρισμούς, είναι το γεγονός ότι σιγά-σιγά ξαναβρίσκει τον… Ολυμπιακό. Το ντέρμπι ήρθε απλά να επικυρώσει αυτό που φαινόταν δειλά-δειλά από τα πρώτα ματς του Ιμανόλ στον πάγκο. Με τον ΟΦΗ είχε μόλις μια προπόνηση έχοντας συνάμα και την ατυχία να πέσει πάνω σε μια πολύ καλή ομάδα στο ντεμπούτο του, δείχνοντας στο ματς με την Γιαγκελόνια όσα καλύτερα μπορεί να κάνει η ομάδα γρήγορα-γρήγορα. Ανέτρεψε σκορ στην Ευρώπη μετά από πολύ καιρό, βγάζοντας πείσμα και πίεση έως το τέλος, κάτι που συνέβη και στην Λιβαδειά με γκολ νίκης στο 92, και πάλι μετά από πολύ καιρό παρότι η εμφάνιση συνολικά δεν ήταν καλή. Με τον ΠΑΟ έκανε το καλύτερο φετινό του παιχνίδι βγάζοντας μαζί με την ποιότητα και ένα τρομερό πάθος που προφανώς πρέπει να είναι οδηγός για όλα τα ματς. Ένας Ολυμπιακός που βγάζει το μέταλλο που έδειχνε πως έχει χάσει τους τελευταίους μήνες, κάτι που προφανώς πρέπει να γίνει ξανά στοιχείο της ταυτότητάς του. Μια ομάδα με καλύτερο πλάνο με τον Ιμανόλ να το δουλεύει πολύ σε όλους τους τομείς και να φέρνει αποτελέσματα όχι μόνο με το πάθος αλλά και με σωστή λειτουργία όπως είδαμε και μετά τη αποβολή του Σάλιακα. Ολυμπιακός σε πολλούς τομείς και πάλι, ξαναβρίσκοντας τον χαρακτήρα του, μην παραγνωρίζοντας βεβαίως πως ακόμη δεν έχει γίνει κάτι, υπάρχει πολύς δρόμος μπροστά και πολύ δουλειά για να φτάσει στο επίπεδο που θέλει και μπορεί. Με νίκες όμως και κυρίως με στοιχεία που τον πάνε ένα βήμα παραπάνω θα το βρει και αυτό. Γιατί πάνω από όλα χρειάζεται να γίνει Ολυμπιακός ξανά.

Οι «ερυθρόλευκοι» δεν είχαν ανάγκη μόνο την επικράτηση απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο. Χρειάζονταν μια εμφάνιση που θα τους επέτρεπε να σηκώσουν ξανά το κεφάλι, να νιώσουν πως πατούν γερά στα πόδια τους και να ξαναβρούν την πίστη στις δυνατότητές τους. Και το κατάφεραν με τον τρόπο που απαιτούσε η περίσταση: με πάθος, αποφασιστικότητα, αγωνιστική πειθαρχία και την ψυχή μιας ομάδας που αρνήθηκε να συμβιβαστεί με την ιδέα της αποτυχίας. Ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Πίεσε, κέρδισε μονομαχίες, έκλεισε τους χώρους και υποχρέωσε τον Παναθηναϊκό σε μια εμφάνιση που απείχε πολύ από τις φιλοδοξίες του. Οι φιλοξενούμενοι δημιούργησαν μόλις δυο πραγματικά αξιόλογες ευκαιρίες με το τακουνάκι του Τετέη και το σουτ του Σαλάχ Εντίν που απέκρουσε ο Ορτέγκα, παρότι έπαιξαν περίπου μισή ώρα με αριθμητικό πλεονέκτημα. Κι αυτό λέει πολλά για την αποφασιστικότητα με την οποία οι Πειραιώτες υπερασπίστηκαν το προβάδισμά τους. Διαβάστε επίσης – «Πάμε Ολυμπιακέ!»: Με επικό τρόπο ολοκλήρωσε τη συνέντευξη Τύπου ο Αλγκουαθίλ (vid) Ο απόλυτος πρωταγωνιστής ήταν ο Παναγιώτης Ρέτσος. Το γκολ του με την εντυπωσιακή εκτέλεση αποτέλεσε την επιβράβευση μιας ολοκληρωμένης εμφάνισης. Ο αρχηγός ήταν αλάνθαστος στα αμυντικά του καθήκοντα, έδωσε σκληρές μάχες και ουσιαστικά εξαφάνισε τον Τετέη από το παιχνίδι. Ηγετική παρουσία, από εκείνες που δεν αποτυπώνονται μόνο στα στατιστικά, αλλά γίνονται αισθητές σε κάθε διεκδίκηση και σε κάθε κρίσιμη στιγμή. Στη μεσαία γραμμή, ο Πουέρτα πραγματοποίησε μια εμφάνιση που δύσκολα ξεχνιέται. Περιόρισε ασφυκτικά τον Ουναΐ, κέρδισε τις μονομαχίες και δεν του επέτρεψε να γίνει ο δημιουργός που χρειαζόταν ο Παναθηναϊκός. Δίπλα του, ο Φρόιλερ λειτούργησε ξανά σαν καλοκουρδισμένη μηχανή, κυκλοφορώντας την μπάλα με ακρίβεια και καθαρό μυαλό. Ακόμη και στις πτέρυγες, οι Τικνιζιάν και Σάλιακας δεν επέτρεψαν να εξελιχθούν οι επιθετικές προσπάθειες όπως θα ήθελαν οι αντίπαλοί τους. Κανείς από τους «ερυθρόλευκους» δεν υστέρησε. Ο καθένας έβαλε το δικό του λιθαράκι σε μια ομαδική επιτυχία με ξεχωριστή σημασία. Αξίζουν, εύσημα στον Ιμανόλ Αλγουαθίλ και τους συνεργάτες του. Διάβασαν σωστά το παιχνίδι του Παναθηναϊκού, εντόπισαν τα αδύνατα σημεία του και προετοίμασαν την ομάδα τους με τρόπο που φάνηκε στο γήπεδο. Ο Νίστρουπ, αντίθετα, δεν βρήκε τις απαντήσεις. Ο Παναθηναϊκός έχασε τη μάχη σχεδόν σε κάθε γραμμή και ούτε η αποβολή του Σάλιακα άλλαξε την ουσία της αναμέτρησης. Το πιο σημαντικό ήταν αυτό που συνέβη μετά το τελευταίο σφύριγμα. Ο Ολυμπιακός δεν πανηγύρισε απλώς μια μεγάλη νίκη. Έβγαλε από πάνω του ένα βάρος, ξαναβρήκε τον ενθουσιασμό του και απέδειξε πως διαθέτει ακόμη αποθέματα χαρακτήρα. Η κρίση που τον ταλαιπωρεί εδώ και καιρό δεν εξαφανίστηκε αυτομάτως. Τα προβλήματα στο εύκολο γκολ και στις αμυντικές πλευρές παραμένουν και απαιτούν λύσεις. Η συνέχεια θα δείξει αν αυτή η βραδιά αποτελεί την αφετηρία μιας ουσιαστικής αγωνιστικής ανάκαμψης. Προς το παρόν, ο Ολυμπιακός δικαιούται να χαμογελά. Μείωσε την απόσταση από την κορυφή, κέρδισε χρόνο και έδωσε στον προπονητή και στους ποδοσφαιριστές του την ψυχολογική ώθηση που είχαν τόσο μεγάλη ανάγκη. Το πρωτάθλημα έχει ακόμη πολύ δρόμο, αλλά το ντέρμπι απέδειξε πως η ομάδα δεν έχει παραδώσει τα όπλα. Και ίσως τίποτε να μην περιέγραψε καλύτερα τη βραδιά από τις τελευταίες λέξεις του Αλγουαθίλ στη συνέντευξη Τύπου: «Πάμε Ολυμπιακέ»! Δεν ήταν μια τυπική κατακλείδα. Ήταν η έκφραση ενός ασίγαστου πάθους, μιας κοινής λαχτάρας να ξαναβρεί ο σύλλογος τον δρόμο του και μιας υπόσχεσης πως η μάχη συνεχίζεται. Γιατί τέτοιες νίκες δεν χαρίζουν τίτλους από μόνες τους. Χαρίζουν, όμως, κάτι πολύτιμο: την πίστη ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να τους διεκδικήσει μέχρι τέλους.

Ένα από τα πιο γνωστά ποδοσφαιρικά κλισέ λέει ότι ένα μεγάλο ντέρμπι, σαν κι αυτό που είδαμε μεταξύ του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, εννιά φορές στις δέκα το παίρνει η ομάδα που δείχνει μέσα στο γήπεδο ότι το θέλει περισσότερο. Στο Καραϊσκάκη το συγκεκριμένο κλισέ επιβεβαιώθηκε 100% και δεν είχαμε κάποια εξαίρεση. Ο Ολυμπιακός έδειξε πως το ήθελε περισσότερο και το πήρε! Όμορφα, μάγκικα και πειραιώτικα… Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο ο Ολυμπιακός δεν τον άφησε να πάρει ανάσα τον Παναθηναϊκό. Πήρε τη μάχη του κέντρου, καθώς ο Φρόιλερ και ο Πουέρτα κατατρόπωσαν τόσο τον πολύ μέτριο Καμαρά, όσο και τον Λούζα και έχοντας τον έλεγχο του αγώνα και την απαιτούμενη υπομονή προσπάθησε να φτάσει στο γκολ. Πολλές μεγάλες φάσεις δεν έκανε (σ.σ. ούτως ή άλλως μια ευκαιρία του Φρόιλερ και άλλη μια του Τετέι έχει όλο το παιχνίδι, πέρα από το γκολ του Ρέτσου…), αλλά όταν πηγαίνεις πρώτος σε όλες τις μπάλες και έχεις την περισσότερη ώρα τον αντίπαλο στο μισό γήπεδο κάποια στιγμή θα το βρεις το γκολ. Ο Ολυμπιακός το βρήκε με τον Ρέτσαρο και νίκησε… Διαβάστε επίσης – «Πάμε Ολυμπιακέ!»: Με επικό τρόπο ολοκλήρωσε τη συνέντευξη Τύπου ο Αλγκουαθίλ (vid) Ακόμα και στο δεύτερο ημίχρονο, που ο Νίστρουπ με τις σωστές αλλαγές του Κάγκουα και του Σαλαχ Εντίν προσπάθησε να τα αλλάξει τα πράγματα, το παιχνίδι δεν διαφοροποιήθηκε και ιδιαίτερα. Κι αν ο Φρόιλερ είχε σκοράρει στη μεγάλη ευκαιρία που είχε στο 55’ το πιθανότερο είναι ότι θα είχαμε «ερυθρόλευκο» πάρτι στη συνέχεια. Ο Ελβετός, όμως, δεν σημάδεψε σωστά και ένα δεκάλεπτο μετά άλλαξαν οι ισορροπίες του ματς, καθώς ο Σάλιακας αποβλήθηκε σωστά με δεύτερη κίτρινη κάρτα. Νωρίτερα ίσως έπρεπε να αποβληθεί ο Αντίνο με δεύτερη κίτρινη, ο οποίος μάλιστα είναι αυτός που στη συνέχεια κέρδισε και τις δύο κίτρινες του Σάλιακα, αλλά ο Ισπανός διαιτητής είναι διαφορετική γνώμη. Ίσως να έκανε λάθος, αλλά έτσι έκρινε… Ο Ολυμπιακός, πάντως, παίζοντας για πάνω από μισή ώρα με δέκα παίκτες, αλλά και περίπου ένα τρίλεπτο με εννιά (!), λόγω της καθυστερημένης εισόδου του Μπρούνο στο παιχνίδι, ουσιαστικά δεν κινδύνεψε. Κι αυτό συνέβη για δύο λόγους. Πρώτον επειδή είχε το Ρέτσαρο σε τρομερή βραδιά και δεύτερον επειδή ο Παναθηναϊκό πέρασε πολλές μπάλες στον Ουναί και ο Μαροκινός ήταν υπερβολικά φλύαρος. Ο Νίστρουπ ότι μπορούσε να κάνει από τον πάγκο το έκανε, βάζοντας Γκαρσία, Ντέσερς και Γιάγκουσιτς στο παιχνίδι, αλλά ο Ολυμπιακόςτην κράτησε με σχετική ευκολία τη μεγάλη νίκη… Και κάτι τελευταίο: Ο Ολυμπιακός πέρα απ’ όσα προαναφέραμε, κέρδισε διότι πέρα από τον Ρέτσαρο χρησιμοποίησε ακόμα 15 μαχητές στο παιχνίδι, που μπήκαν στο χορτάρι να παίξουν ποδόσφαιρο για τον κόσμο και τη φανέλα και ο Παναθηναϊκός έχασε διότι κατέβηκε με τουπέ και περίμενε πολλά από τον μέτριο σε αυτό το ματς Ουναϊ... Έχασε επίσης, διότι θέλησε να πάρει το παιχνίδι με σφυρίγματα κι αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει συνεχώς. Παίκτες όπως ο Τετέι, ο Ταμπόρδα και ο Αντίνο είναι πασιφανές πλέον ότι παίζουν έχοντας στο μυαλό να κερδίσουν διαιτητικές αποφάσεις είτε απευθείας, είτε μέσω VAR. O Ταμπόρδα κάνει θέατρο στη φάση που δέχεται κάρτα ο Φορτούνης (αλλά και ό ίδιος), ο Αντίνο κάνει θέατρο στη φάση που δέχεται κάρτα για διαμαρτυρία (εκεί μάλιστα υπάρχει κόρνερ υπέρ του Ολυμπιακού που γίνεται γαργάρα), ενώ όσο αφορά στον Τετέι έχουμε χάσει πλέον το μέτρημα… Από την περσινή σεζόν έχει ξεκινήσει τις βουτιές και όσο πάει τις εξελίσσει. Τις περισσότερες φορές που είναι κοντά ή μέσα στην αντίπαλη περιοχή προσπαθεί να «κερδίσει» κάτι με ύπουλο τρόπο. Και επειδή αυτό το παιδί το βλέπαμε και το θαυμάζαμε και στην Κηφισιά, όπου δεν έπεφτε ούτε όταν του έκαναν δυνατά φάουλ, για να έχει αλλάξει τόσο πολύ συμπεριφορά στον Παναθηναϊκό, μόνο… δασκαλαμένος μπορεί να είναι. Κι αυτό ας το προσέχουν πλέον και οι διαιτητές και όλοι. Κι αν θέλει ας το προσέξει και ο ίδιος, διότι σε βάθος του χρόνου χαμένος θα βγει. Και τα λέω εγώ αυτά που από πέρυσι δεν έχω διαστάσει να τον εκθειάσω τον Τετέι πολλές φορές στις ραδιοφωνικές μου εκπομπές, τονίζοντας ότι είναι ένας επιθετικός μπαλαδόρος και τανκ, που έχει πολλά κοινά σημεία με τον Κωστούλα… ΥΓ. Η νίκη αυτή είναι αφιερωμένη στον Άρη Ποϊλα και στο Διονύση Χαριτόπουλο που έφυγαν πρόσφατα από κοντά μας, αλλά και στη κυρία Αναστασία που τόσο μας συγκίνησε με όσα είπε στην παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Γαβαλά…

Μια από… χόρτα ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς τον Εργκίν Αταμάν μέσα σε δύο στροφές Euroleague. Και μαζί όλα τα παπαγαλάκια της προπαγάνδας που για να προσφέρουν υπηρεσίες στον Τούρκο (και όχι μόνο) θέλησαν να κάνουν το άσπρο μαύρο. Δεν έχει ο Παναθηναϊκός ακόμη ούτε Κέντρικ Ναν, ούτε Χέις Ντέιβις, ούτε Μουσταφά Φαλ κλπ. Και εμφανίζει στο ΟΑΚΑ με Παρί και Βιλερμπάν μια εκδοχή που βάζει παρά τρίχα εκατό στην επίθεση και δεν περνά τίποτα από την άμυνα της. Με πρώτο σκόρερ και αποκάλυψη τον Λευτέρη Μαντζούκα που ο Αταμάν είχε… πετάξει στο βάθος του ρόστερ σε σημείο που ο Έλληνας φόργουορντ έφυγε για την Αμερική. Και κλειδί στο πίσω κομμάτι του παρκέ τον Παναγιώτη Καλαϊτζάκη που ο Τούρκος επίσης τον είχε για τις… πετσέτες. Με +21 στην διαφορά επίθεση-άμυνα έβγαλε τα… γαλλικά του Σεπτέμβρη. «Ο Καλαϊτζάκης κι ο Μαντζούκας πρέπει να παίζουν καλά. Δε γίνεται ο Σλούκας κι ο Μήτογλου να παίζουν 30 λεπτά σε τέτοια παιχνίδια. Είναι πολύ δύσκολο και σημαντικό θέμα. Τους περιμένει μεγάλη προπόνηση αύριο. Πρέπει να βοηθούν σε αυτά τα παιχνίδια. Στην Ευρωλίγκα αρκεί να μπουν για δύο σουτ, έχω μεγάλο ρόστερ, αλλά τους χρειαζόμαστε συγκεντρωμένους στα παιχνίδια της Basket League και να παίζουν καλά» έλεγε ο Αταμάν, Νοέμβρη του ΄23 έπειτα από μια αναμέτρηση του Παναθηναϊκού με τον Κολοσσό. Βγάζοντας στη… σέντρα τους δύο άσους. Και από τότε σταδιακά ξεκίνησε μια διαδικασία που τα αποτελέσματα της είναι γνωστά: Άφαντος ο Μαντζούκας, ελάχιστα ως καθόλου ο Καλαϊτζάκης στην τριετία του. Ήταν οι μόνοι; Προφανώς όχι. Στις μέρες του Αταμάν ο Παναθηναϊκός δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί γκαρντ επιπέδου σαν τον Τι Τζέι Σορτς, τον Λορέντζο Μπράουν και τον Λούκα Βιλντόζα. Έφυγαν νύχτα παίκτες με συμβόλαια εκατ ευρώ (Ρίσον Χολμς) κλπ. Ποιος έφταιγε όμως για τους «λάτρεις της αλήθειας» που οι Πράσινοι δεν μπορούσαν να σηκώσουν κεφάλι; Στην Ελλάδα οι διαιτητές του Λιόλιου. Και στην Euroleague οι διαιτητές του Μποντίρογκα –εξ ου και του κατέβασαν το μπάνερ από την οροφή, το ίδιο που τώρα ανέβασαν ξανά-. Και τι λένε τώρα όλοι μαζί; Για τον Μαντζούκα και τον Καλαϊτζάκη που ξαφνικά έμαθαν μπάσκετ, όπως φαίνεται. Εννοείτε βεβαίως ότι και όταν θα έρθουν η ώρα για την διαχείριση κάποιας κρίσης από ήττες κλπ, πάλι οι διαιτητές θα φταίνε. Και τώρα με τον Ομπράντοβιτς. Έχει πλάκα όμως πως ο Σέρβος απλά με τη δουλειά του, τους έβγαλε όλους στη σέντρα. Και τον Αταμάν που πέρσι τέτοια εποχή ήταν σίγουρος ότι ο Παναθηναϊκός (του) θα τα σηκώσει όλα. Και των νεροπίστολων που για κάποιο λόγο δηλώνουν δημοσιογράφοι

Ο Παναθηναϊκός είναι η ομάδα που έχει το απόλυτο ρεκόρ στην ιστορία της Euroleague με εκτελεσμένες βολές και μοιάζει αδύνατον να «σπάσει», ειδικά από τη στιγμή που το μπάσκετ έχει αλλάξει και κινείται σε πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς. Το τριφύλλι είναι ο σύλλογος που έχει εκτελέσει 57 (!) ελεύθερες βολές σε ένα και μόνο παιχνίδι και είναι με διαφορά οι περισσότερες προσπάθειες στην ιστορία, σε μία λίστα μάλιστα που είναι «πράσινη», αφού όπως μπορεί να δει κανείς και παρακάτω ο Παναθηναϊκός είναι 4 φορές! Συγκεκριμένα, ο Παναθηναϊκός πριν από 21 χρόνια είχε καταγράψει το μυθικό αυτό ρεκόρ με 57 εκτελεσμένες βολές κόντρα στην Εφές Πίλσεν στα playoff του 2005. Σε εκείνο το ιστορικό ματς για τους πράσινους, ο Λάκοβιτς τότε είχε εκτελέσει 17 βολές και ο Σκεπάνοβιτς 12 στη νίκη με 102-96, που με βάση και τα νούμερα από τη γραμμή της φιλανθρωπίας δεν μπορούσε να μην έρθει... Η λίστα με τις 41/57 βολές του Παναθηναϊκού Αξίζει να σημειωθεί πως και τότε, όπως και τώρα προπονητής του Παναθηναϊκού ήταν ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, σε ένα ματς που είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων για τη χαοτική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Από εκεί και πέρα, το ακόμη πιο εντυπωσιακό στην ιστορική λίστα της Euroleague είναι πως ο Παναθηναϊκός κατέχει και τη σε δεύτερη θέση με 53 εκτελεσμένες βολές σε ένα παιχνίδι. Δύο χρόνια μετά, τις 57 βολές με την Εφές, το 2007, οι Πράσινοι γνώρισαν την ήττα από την Παρτιζάν με 93-80 σε ένα ματς που εκτέλεσαν 53 βολές. Ο Τόνυ Ντελκ τότε πήρε 12 προσπάθειες, ενώ Μπετσίροβιτς και Τομάσεβιτς από 10. Και στα δύο ρεκόρ στον πάγκο βρισκόταν ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Εκτός από τις δύο πρωτιές στη λίστα, ο Παναθηναϊκός είναι άλλες δύο φορές, σε ακόμη δύο ματς έχοντας από 50 βολές, ενώ είναι η μοναδική ομάδα που βρίσκεται στο Top 10 πάνω από μία φορά (4 για την ακρίβεια). Οι 57 βολές που εκτέλεσε ο Παναθηναϊκός και το «πράσινο» 4/10: Εκτός από τον Παναθηναϊκό που κυριαρχεί στο Top 10, είναι και η ΑΕΚ, η οποία έχει 53 βολές από τη σεζόν 2001-2022 στους «16» της Euroleague, ενώ στην 9η θέση συναντάει κανείς και τον Ολυμπιακό με 49. Κλείνοντας είναι σημαντικό να τονιστεί ότι στην ιστορία της Euroleague μόνο 8 φορές έχουν εκτελεστεί από μία ομάδα, σε ένα ματς 50+ βολές και στις 4 εκ αυτών είναι ο Παναθηναϊκός!