Τα πολλά καλά που ολοκληρώθηκαν με τη νίκη του Ολυμπιακού στο Αγρίνιο τα έχετε ήδη διαβάσει. Οι «ερυθρόλευκοι» είχαν έναν μικρό Γολγοθά να ανέβουν με την επανέναρξη του πρωταθλήματος και τον ανέβηκαν όχι απλά χωρίς να σκοντάψουν, αλλά και με βήμα σταθερό και δυνατό… Νίκη στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, παίζοντας για μισή ώρα με 10 παίκτες και χωρίς οι «πράσινοι» να τον απειλήσουν ουσιαστικά ποτέ, νίκη στο άντρο της Μαρσέιγ στο Μασσαλία, εκεί που έγιναν τα πάντα για να παίξει ο Ολυμπιακός χωρίς τον κόσμο του, αλλά στο τέλος η στεναχώρια τους ήταν… διπλή, νίκη και στο Αγρίνιο, όπου ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να το είχε καθαρίσει πιο εύκολα το παιχνίδι, αλλά τέλος καλό, όλα καλά… Διαβάστε επίσης: Νέα «βόμβα» για τη Σίτι: «Αναπόφευκτος ο υποβιβασμός με την αφαίρεση βαθμών που θα της επιβληθεί – Έπεται και συνέχεια Ξέρω, ξέρω στο Αγρίνιο έγιναν κι άλλα καλά πράγματα που αξίζουν αναφοράς. Ο Ολυμπιακός πέτυχε επιτέλους ένα γρήγορο γκολ, πέτυχε και δεύτερο, κάτι που δεν το είχαμε δει μέχρι τώρα στο πρωτάθλημα (!), σκόραραν για πρώτη φορά παίκτες όπως ο Ρόκα και ο Τσικίνιο (σ.σ. για πρωτάθλημα και Ευρώπη συζητάμε, το κύπελλο στην παρούσα φάση τουλάχιστον δεν το βάζουμε στην εξίσωση), αλλά είχαμε και αρκετά αρνητικά θεματάκια, που καλό θα είναι να εξαλειφθούν ή έστω να περιοριστούν στη συνέχεια… Πριν, όμως, περάσουμε σε αυτά, εκτιμώ ότι πρέπει να σταθούμε και στον προπονητή. Όχι τόσο επειδή μετά από εκείνη τη σοκαριστική εντός έδρας ήττα από τον ΟΦΗ, ο Ολυμπιακός του Αλγκουαθίλ έχει κτίσει ένα εξαιρετικό νικηφόρο σερί, αλλά κυρίως επειδή ο Βάσκος αποδεικνύεται και πολύ προσαρμοστικός προπονητής και πολύ παρεμβατικός, όποτε αυτό απαιτείται. Κι αν μη τι άλλο του αξίζουν πολλά «μπράβο», για όσα έχει πετύχει τόσο σύντομα… Ο Βάσκος βρήκε ένα ρόστερ που δεν ήταν δικό του και ήδη το εκμεταλλεύεται στο έπακρο, κάνοντας το απαραίτητο ροτέισον, ενώ κτίζει σιγά-σιγά μια ομάδα που παίζει επιτέλους με την μπάλα κάτω και δημιουργεί περισσότερο. Στο Αγρίνιο είδαμε μια ενδεκάδα με εφτά αλλαγές σε σχέση με αυτή που ξεκίνησε στη Μασσαλία και ο Ολυμπιακός για πρώτη φορά φέτος ήταν καταιγιστικός στο ξεκίνημα του αγώνα. Κι αν δεν είχε γίνει αναγκαστική αλλαγή ο Φορτούνης, ο οποίος ήταν πολύ καλός σε αυτό το τρομερό ξεκίνημα του Ολυμπιακού, μάλλον θα το είχε καθαρίσει από το 20λεπτο το παιχνίδι… Ομοίως θα μπορούσε να το είχε καθαρίσει από το 20λεπτο, αν ο Μάριους δεν είχε πάει να σκοράρει κάνοντας προβολή και με τα δυο πόδια (!!!) στην παράλληλη σέντρα πάρε-βάλε του Ρόκα. Τα πάντα μπορείς να δεις σ’ ένα ποδοσφαιρικό ματς και σίγουρα έχουμε δει να χάνονται ακόμα πιο σίγουρα γκολ, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τι σκέφτηκε εκείνη την στιγμή ο Αφρικανός. Κι εδώ για μένα έγκειται κι ένα σημαντικό πρόβλημα: Ότι ο Ολυμπιακός, δηλαδή, δεν παίρνει γκολ από τους φόρ του. Έντεκα παιχνίδια έχει δώσει μέχρι στιγμής η ομάδα σε πρωτάθλημα και Europa League (σ.σ. είπαμε το κύπελλο προς το παρόν τουλάχιστον για ευνόητους λόγους δεν το βάζουμε στην κουβέντα) και έχει πάρει ένα γκολ στο Ναϊμέγκεν από τον Ελ Κααμπί και δύο από Ορμίγκα και Γιάρεμτσουκ στο ίδιο ματς, αυτό με την Γιαγκελόνια (2-1). Αν βγάλουμε, δηλαδή, από την εξίσωση το ματς στην Ολλανδία, όπου ούτως ή άλλως τότε ήταν και διαφορετικό το ρόστερ, ο Ολυμπιακός σε σύνολο δέκα αγώνων έχει πάρει γκολ από τους φόρ του μόνο σε έναν! Δεν ξέρω πως θα το διορθώσει αυτό ο Ιμανόλ, αλλά απαιτείται να το διορθώσει. Για μένα ίσως πρέπει να δείξει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον «μυρμήγκι» από το Μεξικό, διότι στα δικά μου τα μάτια δείχνει ο φορ που έχει το γκολ πολύ περισσότερο από τους άλλους δύο, αλλά εγώ είμαι ένας δημοσιογράφος που αποτυπώνει τις σκέψεις του σ’ ένα γραπτό κείμενο και ο Ιμανόλ είναι ο προπονητής που ξέρει καλύτερα κι από εμένα κι απ’ όλους μας. Πιστεύω, πάντως, ότι ο Γκονζάλες αξίζει περισσότερο χρόνο και ίσως τον πάρει με την Σπάρτα Πράγας την Πέμπτη. Να θυμίσω εξάλλου ότι και με την Γιαγκελόνια βασικός είχε ξεκινήσει και είχε σκοράρει, μάλιστα, σ’ ένα πολύ κρίσιμο χρονικά σημείο… Κατά τα άλλα ο Ολυμπιακός και στη Μασσαλία και στο Αγρίνιο είχε μερικά πολύ έντονα διαστήματα κακής απόδοσης, στα οποία πιέστηκε αρκετά κι από την Μαρσέιγ κι από τον Παναιτωλικό. Κι αν στο «Βελοντρόμ» δικαιολογείται κάπως και λόγω της έδρας και λόγω της ποιότητας του αντιπάλου, στο Αγρίνιο δεν δικαιολογείται με τίποτα. Δεν γίνεται να μην σου κάνει ούτε μια κλασική ευκαιρία ο Παναθηναϊκός, που στην τελική είναι και η πιο παραγωγική ομάδα του πρωταθλήματος μέχρι τώρα και να σου κάνει τέσσερις φάσεις μισό γκολ ο Παναιτωλικός! Ευτυχώς ήταν (και πάλι) σε πολύ καλή μέρα ο Ορτέγκα, ενώ και ο Ιμανόλ φρόντισε να διορθώσει τα πράγματα με τη διπλή αλλαγή που έκανε στο 62’, αλλά ο Ολυμπιακός ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να δίνει τόσες καθαρές ευκαιρίες στους αντιπάλους, διότι την επόμενη φορά θα το πληρώσει…
