Το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή Φρανσουά Λετεξιέ, τον βρήκε σε εκείνη την «έκσταση» που μόνο το ποδόσφαιρο του έδωσε -ξανά και ξανά- στη ζωή του. Δεν ήταν ακριβώς χαρά. Λύτρωση ήταν περισσότερο. Η δικαίωση του να ξέρεις να υποφέρεις. Η μάχη για την επιβίωση. Ο τρόπος που η πιο αυθεντική ποδοσφαιρική φυλή του football βιώνει εδώ και δεκαετίες τα Μουντιάλ που συνοδεύουν τα όνειρα της. Σταγόνες δάκρυα στα μάτια του μεγαλύτερου εκφραστή της. Διαβάστε επίσης: Με το βλέμμα στο μέλλον ο Ολυμπιακός: Το σκάουτινγκ στις ΗΠΑ, τα… διαμαντάκια του Summer League και οι μεταγραφικές εξελίξεις «Ειλικρινά, νομίζω ότι ήταν η πρώτη φορά που έκλαψα στο γήπεδο. Μια στιγμή απελευθέρωσης όλων όσων είχαμε μέσα μας. Είδα την οικογένειά μου, τους οπαδούς και τους συμπαίκτες μου, τα συναισθήματά μου εξερράγησαν και δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου» παραδέχθηκε ο άλλος Λιονέλ Μέσι. Αυτός που έφηβος ετών… 39 δεν αψηφά μόνο τους νόμους της φυσικής και της βαρύτητας πάνω στο χορτάρι, αλλά ακούγεται καμιά φορά και σαν… φιλόσοφος. Ποιος; Ο «Πούλγκα» που δεν άνοιγε το στόμα του. Που πέρασε την πρώτη του δεκαετία στο ποδόσφαιρο δίχως να ακουστεί η φωνή του. Το απόγευμα της Τρίτης στην Ατλάντα έδωσε μια από τις μεγαλύτερες παραστάσεις όλων των εποχών σε Παγκόσμιο Κύπελλο, οδηγώντας την Αργεντινή στην απόλυτη ανατροπή κόντρα στην Αίγυπτο. Έχασε πέναλτι στο 0-1, είχε δοκάρι από μια καταπληκτική εκτέλεση φάουλ, εγκλωβίστηκε ως το 2-0 αναζητώντας μικρούς χώρους στον άξονα. Όταν ένιωσε την απειλή του αποκλεισμού και του άδοξου αντίο… σεληνιάστηκε. Δική του η ασίστ στον Κριστιάν Ρομέρο που μετά το Πράσινο Ακρωτήρι σκόραρε και κόντρα στους «Φαραώ». Δική του και το γκολ της ισοφάρισης. Τέσσερα λεπτά «παράνοιας» από το 79΄ως το 83΄ που θα μνημονεύονται για… πάντα, όταν θα έρθει η ώρα για τους τόμους απολογισμού.
Και όταν ο Λαουτάρο Μαρτίνες σημάδεψε το κεφάλι του Έντσο Φερνάντες στο 90+3΄ για το τελικό 3-2; Η θεωρία του χάους. Αμόκ στις κερκίδες. Κραυγές στα μπαλκόνια του Μπουένος Άιρες λες και η Αργεντινή κέρδισε τον πόλεμο. Εκατομμύριαfootball fans με εκείνο το χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη. Να δεις πως το έθεσε ο μεγάλος Ριβάλντο: «Τι πάθος, τι θέληση για τη νίκη, τι μάχη και τι αυταπάρνηση από όλους! Αυτό ακριβώς περιμένει ο φίλαθλος να βλέπει μέσα στο γήπεδο σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Για τον Λιονέλ Μέσι τι να πει κανείς; Είναι ένας απίστευτος ποδοσφαιριστής! Στα 39 του χρόνια, συνεχίζει να δείχνει το ίδιο πάθος για τη φανέλα της Αργεντινής: πανηγυρίζει, μάχεται, δακρύζει και, για ακόμη μία φορά, αποδεικνύεται καθοριστικός» Τριάντα δύο χρόνια πριν στα ίδια μέρη, ο Βασιλιάς δάκρυσε ξανά. «Έκλαιγε όλη τη νύχτα» επιβεβαίωσε ο Όσκαρ Ρουτζέρι περιγράφοντας τον τρόπο που ο Ντιέγκο Μαραντόνα αντέδρασε στην ανακοίνωση του αποκλεισμού του από τη συνέχεια του Μουντιάλ 1994, ελέω ντόπινγκ. «Τον Μαραντόνα τον παρέδωσαν. Δεν έχουμε αποδείξεις, αλλά διαφήμισαν το Μουντιάλ με τον Μαραντόνα και μετά τον έβγαλαν από την εικόνα. Εμείς ήμασταν πρωταθλητές, τους νικούσαμε όλους» πρόσθεσε ο άλλοτε στόπερ της Μπόκα Τζούνιορς και της Ρέαλ Μαδρίτης. «Όποιος ξέρει την ιστορία του ποδοσφαίρου, ξέρει ποιος δεν υπερασπίστηκε τον Μαραντόνα. Για εμάς, κατά κάποιον τρόπο, ήταν σαν να μάθαμε ότι δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε στην διοργάνωση» συμπλήρωσε ο -άλλοτε στράικερ της Ρόμα- Αμπέλ Μπάλμπο. Ο άνθρωπος που οδήγησε την Αργεντινή στην κορυφή του κόσμου το 1986 και στον τελικό του 1990 πιάστηκε «ντοπέ» σε πέντε παράγωγα της εφεδρίνης. Και όμως οι άλλοτε συμπολεμιστές του επιμένουν ακόμη και σήμερα ότι έπεσε θύμα ενός «πολιτικού παιχνιδιού». Η Αργεντινή είχε νικήσει 4-0 την Ελλάδα και 2-1 τη Νιγηρία. Είχε ένα μαγικό ρόστερ με τον Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, τον Κλάουντιο Κανίγια, τον Φερνάνδο Ρεδόνδο και τον Ντιέγκο Σιμεόνε να στέκονται γύρω από τον αείμνηστο Ντιεγκίτο. Μόλις ανακοινώθηκε η τιμωρία του Μαραντόνα όμως τελείωσαν όλα. Και μαζί τελείωσε, τόσο άδοξα η διαδρομή του «Πίμπο Ντε Όρο» στην πίστα που έδωσε τις πιο μεγάλες παραστάσεις της ζωής του.
Στα Μουντιάλ που μας μεγάλωσαν Ο Μαραντόνα σταμάτησε από την Εθνική -υποχρεωτικά- στις 25 Ιουνίου του 1994: Με 90 συμμετοχές, 34 γκολ, το τρόπαιο του 1986 και τον τελικό του 1990. Ο Λιονέλ Μέσι στις 24 Ιουνίου 2026 έγινε 39 ετών και κόντρα στην Αίγυπτο έφτασε με το εθνόσημο 204 συμμετοχές, 125 γκολ, 65 ασίστ. Έχασε τον τελικό του 2014, εκπλήρωσε την προφητεία το 2022 στο Κατάρ και απελευθερωμένος από όλα είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής στο american dream 2. Για άλλον κανέναν τόσος θόρυβος σε αυτό το Μουντιάλ. Δικαίως. Όχι μόνο γιατί σαρώνει ιστορικά ρεκόρ, το ένα μετά το άλλο. Κυρίως για τον τρόπο που ένας κουβαλά στην πλάτη τα όνειρα όλων. Η εκδοχή της Αργεντινής αυτή τη φορά δεν λέει πολλά πράγματα. Λείπει ο Άνχελ Ντι Μαρία. Έγινε εφεδρεία ο Νίκολας Οταμέντι. Ο Χουλιάν Άλβαρες δεν θυμίζει σε τίποτα τον xfactor που τέσσερα χρόνια πριν ήρθε από το πουθενά. Παρά ταύτα η Αργεντινή έφτασε ήδη στους προημιτελικούς. Και… αξημέρωτα Κυριακής (04:00) στο Κάνσας Σίτι κόντρα στην Ελβετία διεκδικεί την είσοδο της στους ημιτελικούς. Η ομάδα που (με το ίδιο 3-2) πέρασε στην παράταση το Πράσινο Ακρωτήρι και γύρισε από την κόλαση κόντρα στην Αίγυπτο είναι ακόμη ζωντανή. Και το χρωστάει σχεδόν αποκλειστικά στον Λιονέλ Μέσι: 8 γκολ και 2 ασίστ στα 14 που έχουν σκοράρει οι Γκαούτσος στα πέντε ματς. Έχει βρει δίχτυα σε όλα. Για την ακρίβεια σκοράρει σε όλα από τη φάση των «16» του 2022 και πέρα. Με: Αυστραλία (1), Ολλανδία (1+1 ασίστ), Κροατία (1+1), και Γαλλία (2) στον τελικό, Αλγερία (3), Αυστρία (2), Ιορδανία (1), Πράσινο Ακρωτήρι (1), Αίγυπτο (1+1). Αν μάλιστα ο Βόιτσεχ Σέζνι δεν του έπιανε το πέναλτι με την Πολωνία (30/11/2022), θα τραβούσε το σερί του δύο Μουντιάλ συνεχόμενα
