Αθλητικά νέα, Ειδήσεις, Sport 24/7

Πάρτε αναπαυτικά θέση και απολαύστε το ποδόσφαιρο στην πιο όμορφη εκδοχή του. Όσο και αν είναι δύσκολο να προβλέψεις αυτό που έρχεται, πόσοι άραγε θεωρείται πως το αποψινό Ρεάλ Μαδρίτης – Μπάγερν Μονάχου για τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ δεν θα μας καθηλώσει; Είναι από τα clasico του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, ένα «ραντεβού» γιγάντων. Από την μια ο κορυφαίος σύλλογος στον πλανήτη διαχρονικά. Η Ρεάλ Μαδρίτης, ικανή ακόμη και σε μια χρονιά προβληματική, σε μια σεζόν που δεν αποδίδει σύμφωνα με τα στάνταρ της, να «σκοτώσει» κάθε αντίπαλο. Γιατί απλά είναι η Ρεάλ και κανείς δεν μπορεί να την φοβίσει. Από την άλλη η Μπάγερν Μονάχου, ένα από τα πέντε κορυφαία κλαμπ στον πλανήτη που φέτος σκορπάει τον φόβο και τον τρόμο στο διάβα της. Πραγματική «μηχανή» η ομάδα του Κομπανί παρασύρει τους αντιπάλους και δείχνει πως είναι έτοιμη για την επιστροφή στον «θρόνο». Για να το κάνει πρέπει να αφήσει εκτός της ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ. Την Ρεάλ που έχει την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση ως το αποκούμπι της για την τρέχουσα σεζόν, που είναι ικανή για το καλύτερο και το χειρότερο, που έβγαλε με άνεση στους «16» νοκ-άουτ της Μάντσεστερ Σίτι με ένα εμφατικό 3-0 στο Μπερναμπέου και πριν λίγες μέρες έχασε στην Μαγιόρκα και μαζί τις τελευταίες ουσιαστικά ελπίδες που είχε να κυνηγήσει μέχρι τέλους την Μπαρτσελόνα για τον τίτλο. Η Ρεάλ των πολλών προβλημάτων φέτος, με αλλαγή προπονητή, με τραυματισμούς και με «κακό φεγγάρι» που όμως είναι η Ρεάλ και είναι και η μοναδική ομάδα που μπορεί ακόμη και αυτή την Μπάγερν να την στείλει «σπίτι» της και μάλιστα εύκολα… Η Μπάγερν που μόλις το περασμένο Σάββατο στο φινάλε και τα χασομέρια του αγώνα γύρισε από το 2-0 ματς σε 2-3 με την Φράιμπουργκ στην Μπουντεσλίγκα που κρατάει ήδη στα χέρια της και που ονειρεύεται πως μπορεί να τα πάρει όλα φέτος. Να κάνει ότι έκανε και την τελευταία φορά που κατέκτησε το «άγιο δισκοπότηρο» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου το 2020. Η αποψινή δοκιμασία της στο Μπερναμπέου θα δείξει πολλά…

Δεν είναι ούτε τραγικό, ούτε ντροπή φυσικά να χάνεις στο ποδόσφαιρο. Και οι ήττες μέσα στο πρόγραμμα είναι, ακόμα και αν έρχονται μετά από άθλιες εμφανίσεις όπως αυτή που έκανε ο Ολυμπιακός στο ντέρμπι με την ΑΕΚ στο Καραϊσκάκη… Ο Ολυμπιακός εξάλλου είναι μια ομάδα που έχει λίπος να κάψει. Στις τελευταίες τρεις σεζόν έχει κατακτήσει ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο (συν ένα ακόμα οι πιτσιρικάδες του), κάνοντας το όνειρο γενιών και γενιών πραγματικότητα, πέρυσι έκανε ένα παλικαρίσιο και πανέμορφο νταμπλ, κατακτώντας και το πρωτάθλημα και το κύπελλο, ενώ ακόμα και φέτος που όλα δείχνουν πως μετά το κύπελλο δεν θα πάρει ούτε το πρωτάθλημα, κατέκτησε το σούπερ καπ. Πέντε τίτλοι μέσα σε 2,5 χρόνια είναι μια χαρά απολογισμός, ενώ αν συνυπολογίσουμε και την ευρωπαϊκή καταξίωση της ομάδας, που αντικατοπτρίζεται από το Νο27 που θα βρεθεί τη νέα σεζόν στο ranking της UEFA, δεν μπορούμε να εκφράζουμε και πολύ σοβαρά παράπονα… Διαβάστε επίσης: Αυτές είναι οι πιθανότητες κατάκτησης της Super League για ΑΕΚ, Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ (pics, vids) Κατανοώ φυσικά ότι όλοι με το «σήμερα» ασχολούμαστε περισσότερο και όταν βλέπεις τόσο άθλια εικόνα από την ομάδα δεν μπορείς παρά να αγανακτείς. Η εικόνα είναι που πονάει περισσότερο κι από την ήττα σε αυτές τις περιπτώσεις. Και το χειρότερο ξέρετε ποιο είναι; Ότι ο Ολυμπιακός μέσα στο 2026 δείχνει να θέλει, αλλά να μην μπορεί. Βλέπεις τους παίκτες να το παλεύουν και να μην μπορούν. Τέσσερα συνεχόμενα ντέρμπι μέσα στο Καραϊσκάκη (δυο με ΠΑΟΚ για κύπελλο και πρωτάθλημα, ένα με Παναθηναϊκό και ένα τώρα με την ΑΕΚ) και η ομάδα όχι απλά δεν έχει σημειώσει ΕΝΑ γκολ, αλλά ακόμα και οι κλασικές της ευκαιρίες μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού! Σε τέσσερα συνεχόμενα ντέρμπι μέσα στο Καραϊσκάκη επαναλαμβάνω! Μιλάμε για ποδοσφαιρική τραγωδία… Κι από την στιγμή που μιλάμε για μια συνεχόμενη ποδοσφαιρική τραγωδία, δεν υπάρχει και ιδιαίτερος λόγος κατά την ταπεινή μου να αναλύσουμε και πολύ διεξοδικά τα όσα είδαμε στο ντέρμπι με την ΑΕΚ. Μόνο τα ασταμάτητα γεμίσματα που έκανε με βολέ ο Τζολάκης να κάτσει να μετρήσει κανείς, φτάνει και περισσεύει για να κατανοήσει πόσο πνιγμένος και ανήμπορος είναι αυτός ο Ολυμπιακός να παίξει σωστό και οργανωμένο ποδόσφαιρο. Στα ασταμάτητα βολέ του Τζολάκη βρίσκεται όλη η πικρή αλήθεια γι’ αυτόν τον Ολυμπιακό… Να πω την αλήθεια σκέφτηκα να δω ξανά το παιχνίδι ώστε να τα μετρήσω, αλλά εν τέλει δεν θέλησα να υποβάλλω τον εαυτό μου σε αυτήν την… δοκιμασία. Ούτως ή άλλως ήταν πολλά και πολύ εκνευριστικά. Κάποια στιγμή, μάλιστα, διέκρινα και κάποιους συμπαίκτες του να εκνευρίζονται που δεν έδωσε στους ίδιους την μπάλα, καθώς περίμεναν μόνοι του να την κατεβάσουν, ενώ κάποια άλλη στιγμή είδα και τον Μεντιλίμπαρ να σηκώνει με απόγνωση τα χέρια ψηλά, αλλά αυτό εμένα τουλάχιστον δεν μου λέει κάτι. Ένας προπονητής αν βλέπει κάτι που δεν του αρέσει το αλλάζει. Φωνάζει στον Τζολάκη να μην το ξανακάνει κι αν δεν το ακούει λέει σε κάποιον άλλον παίκτη να του μεταφέρει την εντολή. Δεν γίνεται σε όλο το δεύτερο ημίχρονο ο Τζολάκης να ψάχνει με βαθειά μπαλιά κάποιον επιθετικό λες και βρισκόμαστε στις καθυστερήσεις και ο προπονητής να μην το σταματάει. Κάπου όπα δηλαδή, διότι θα τρελαθούμε με κάποια πράγματα… Έκανε αλλαγές ο Μεντιλίμπαρ με σκοπό να αλλάξει την εικόνα της ομάδας και οι παίκτες που μπήκαν δεν φάνηκαν καθόλου, διότι πέρασε ελάχιστες φορές από τα πόδια τους η μπάλα. Πως να γλυκάνει το παιχνίδι της ομάδας ο Μουζακίτης, ο Γιαζίτσι και ο Νασιμέντο όταν σε ολόκληρο σχεδόν στο δεύτερο ημίχρονο το σύστημα της ομάδας ήταν να ψάχνει με βαθιές μπαλιές ο Τζολάκης τον Ελ Κααμπί ή τον Κλέιτον. Πάλευε ο Βραζιλιάνος να υποδεχθεί σωστά κάποιες απ’ αυτές τις βαθιές μπαλιές και σε ορισμένες περιπτώσεις τα κατάφερε, αλλά τι να λέμε τώρα. Δεν γίνεται βρε αδερφέ να παίζεις σχεδόν όλο το δεύτερο ημίχρονο λες και βρίσκεσαι στις καθυστερήσεις. Απλά δεν γίνεται. Βούτυρο στο ψωμί του Νίκολιτς ήταν αυτή η τακτική και ο Σέρβος τεχνικός δέχθηκε την προσφορά με μεγάλη ικανοποίηση… Είναι τεράστιες οι ευθύνες του Μεντιλίμπαρ για την εικόνα που παρουσιάζει μέσα στο 2026 η ομάδα. Και θέλω να το τονίσω και πάλι ότι οι ευθύνες δεν είναι τόσο για τα αποτελέσματα, όσο για αυτήν την εικόνα της ανημποριάς που παρουσιάζει η ομάδα. Τώρα γιατί φτάσαμε ως εδώ, η συζήτηση είναι πολύ μεγάλη και δεν υπάρχει λόγος να την (ξανά)ανοίξουμε στην παρούσα φάση. Τώρα το μόνο που πρέπει να κάνει ο Ολυμπιακός είναι να κοιτάξει όσο πιο ψύχραιμα μπορεί στον καθρέφτη και να θέσει ως στόχο το «5 στα 5» μέχρι το τέλος των πλέι οφ. Ναι ξέρω κι εγώ, όπως ξέρουν όλοι ότι κάτι τέτοιο μοιάζει ποδοσφαιρικά αδύνατο από τον συγκεκριμένο Ολυμπιακό, αλλά το μέγεθος της ομάδας αυτόν τον στόχο επιβάλλει να βάλει. Και στο τέλος της σεζόν θα κάνουμε το ταμείο…

Ήταν «τυφλός» όποιος δεν έβλεπε πως εδώ και δύο μήνες ο Ολυμπιακός «βαριανασαίνει» παρουσιάζοντας «θέματα» σε όλο το κομμάτι της λειτουργίας του, μη σκοράροντας πια και μη μπορώντας να βρει «απαντήσεις» στο «σας μάθαμε πλέον και ξέρουμε να σας αντιμετωπίζουμε» που «φωνάζουν» όλοι οι αντίπαλοι του, ακόμη και στα ντέρμπι. Το είχε άλλωστε παραδεχθεί και ο ίδιος ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ πως η αλλαγή προσέγγισης από τον αντίπαλο, ακόμη και αν μιλάμε για ΠΑΟ, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ που μέχρι πέρσι έπαιζαν ανοικτά τον Ολυμπιακό, έχει δημιουργήσει προβλήματα στην ομάδα. Και όμως η «απάντηση» σε αυτό δεν υπάρχει στο χορτάρι από τον Ολυμπιακό, όχι χθες κόντρα στην ΑΕΚ αλλά συνολικά σε όλο αυτό το διάστημα. Το plan B της ομάδας αγνοείται όμως συνάμα «αγνοούνται» και παίκτες – κλειδιά όπως ο Ντανιέλ Ποντένσε που στο 57΄ χθες αποχώρησε και αναρωτιόσουν αν έπαιξε καθόλου… Διαβάστε επίσης: Αυτές είναι οι πιθανότητες κατάκτησης της Super League για ΑΕΚ, Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ (pics, vids) Και δυστυχώς για τον Ολυμπιακό δεν είναι μόνο ο Ποντένσε το πρόβλημα, είναι σχεδόν όλα τα «βαριά χαρτιά» που διαθέτει σε μια διαδικασία που εξελίσσεται με το χειρότερο σενάριο. Δεν είναι η ήττα. Στο ποδόσφαιρο υπάρχει και η ήττα, παίζουν και οι άλλοι και κάποια στιγμή θα χαρούν και αυτοί, όσο και αν η «αναμέτρηση» είναι κυρίως υπέρ του Ολυμπιακού στο ελληνικό ποδόσφαιρο διαχρονικά, και ειδικά τα τελευταία 30 χρόνια. Θυμίζω πως και στην πρώτη χρονιά του Πέδρο Μαρτίνς στον Ολυμπιακό είχε χάσει ντέρμπι στην έδρα της η ομάδα, είχε χάσει το πρωτάθλημα και είχε αποκλειστεί από την Λαμία στο κύπελλο. Στο Καραϊσκάκη όμως ο κόσμος πήγαινε, το γέμιζε και έφευγε «γεμάτος» γιατί στην τελική δεν είναι μόνο οι τίτλοι, είναι και αυτό που βλέπεις, αυτό που σε κάνει να χαρείς το άθλημα, αυτό που νοιώθεις, που κάποιες φορές, λίγες, μπορεί να μην συνάδει και με το τελικό αποτέλεσμα. Στην εποχή του Μεντιλίμπαρ ο Ολυμπιακός έζησε το απόλυτο. «Μέθυσαν» εκατομμύρια οπαδοί του με την κατάκτηση του Κόνφερενς Λιγκ, γλέντησαν με το περσινό νταμπλ, έζησαν με καμάρι τις πορείες στο περσινό Γιουρόπα Λιγκ αλλά και την φετινή πολύ καλή παρουσία στο Τσάμπιονς Λιγκ, στο πιο δύσκολο επίπεδο, φτάνοντας έως τα νοκ-άουτ. Τα πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν ήταν σε σημαντικό βαθμό τα ίδια. Ο Μεντιλίμπαρ, ο Ροντινέι, ο Ρέτσος, ο Τζολάκης, ο Ορτέγκα, ο Έσε, ο Ποντένσε, ο Μαρτίνς, ο Τσικίνιο, ο Ελ Καμπί και όχι μόνο. Ήξερες πως ο Ολυμπιακός αυτός θα παλέψει, θα μοχθήσει, θα παίξει το ποδόσφαιρο που του έμαθε ο προπονητής του και θα σε «γεμίσει» βλέποντας τον, είτε κερδίσει είτε όχι. Τι βλέπουμε όμως το τελευταίο σημαντικό διάστημα; Μια ομάδα «εγκλωβισμένη», λες και έχει χαθεί στον λαβύρινθο και δεν βρίσκει με τίποτα την έξοδο. Μια ομάδα με ένα παρατεταμένο ντεφορμάρισμα των βασικών της παικτών. Είναι αυτός ο Ποντένσε; Ο Ταρέμι; Ο Ζέλσον; Ο Τσικίνιο; Και πάει λέγοντας καθώς και να θες δύσκολα βρίσκεις πρωταγωνιστή, πόσο δε μάλιστα στο ντέρμπι με την ΑΕΚ. Ντέρμπι που… έληξε από το 5΄. Στο Καραϊσκάκη! Απέναντι σε μια ΑΕΚ προφανώς καμία σχέση με την περσινή (έχει κάνει σοβαρή δουλειά ο Νίκολιτς) αλλά τίποτα το ιδιαίτερο, εξ ου και το γεγονός ότι σε όλη την διάρκεια του ντέρμπι «έκατσε» στο 0-1 και το πολύ καλό αμυντικό της στήσιμο «αφοπλίζοντας» τον Ολυμπιακό και πήγε ξανά να την πληρώσει στις καθυστερήσεις όπως στη Νέα Φιλαδέλφεια. Και αν ήταν η πρώτη φορά, λες, κάτι θα αλλάξει. Στο 7΄και πάλι στο Καραϊσκάκη έχανε 1-0 από τον ΠΑΟΚ στο κύπελλο, όπως στο ίδιο λεπτό από τον ΠΑΟ στο πρωτάθλημα, και σύμπτωση επαναλαμβανόμενη… Παίζοντας ένα ματς οριακό, που ξέρεις πως μπορεί να σε φέρει στην κορυφή, μετά από διακοπή 15 ημερών και ξεκούραση 4ημερου για τους περισσότερους, μπαίνεις έτσι στο παιχνίδι; Πας έτσι στον «πόλεμο»; Τι να κερδίσεις έτσι; Πώς να το κερδίσεις; Λες και έχει «κλείσει» τον «διακόπτη» μοιάζει ο Ολυμπιακός και το ζητούμενο είναι πως είναι δυνατόν να συνεχίσει έτσι. Αφήστε στην άκρη τα αποτελέσματα, αυτά ειδικά σε ντέρμπι είναι και θέμα συγκυρίας. Το να σε κάνει «μια χόρτα» ο Ρότα σε κάθε μονομαχία και να είσαι ο Ποντένσε, να είσαι ο Ελ Καμπί και ο Ταρέμι και να «χάνεσαι» στην κιτρινόμαυρη άμυνα, να είσαι ο Ζέλσον και να μην έχεις… παίξει, να κάνεις εύκολα λάθη στα μετόπισθεν, να είσαι ο Τσικίνιο και να μπαίνεις αλλαγή αλλά να μην σε βλέπουμε, και γενικά να χάνεις όλες τις μονομαχίες, αυτό είναι το ζήτημα. Που είναι το νεύρο, που είναι το πάθος, που είναι το «γαμώτο», η διάθεση να παλέψεις και ας μην τα καταφέρεις στην τελική. Και αν δεν αλλάξουν όπως θέλει ο Ολυμπιακός τα αποτελέσματα σε μια διαδικασία που πλέον δεν εξαρτάται από τον ίδιο (για τον τίτλο) οφείλουν όλοι να αλλάξουν την εικόνα τους, την προσπάθεια τους. Πρώτα από όλα για τους εαυτούς τους, που αδικούν…

Σε αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη των playoffs και όπως φαίνεται ο Παναθηναϊκός μόνο με το ποδόσφαιρο δεν ασχολείται. Διαδοχικά ρεπορτάζ που θέλουν τον Ράφα Μπενίτεθ να κρέμεται από μια κλωστή. Και άλλα τόσα που εμφανίζουν υποψήφιους αντικαταστάτες να κόβουν βόλτες γύρω από το Κορωπί. Πρώτο-πρώτο το όνομα του Σεμπάστιαν Λέτο, παρέα με Σωτήρη Κυργιάκο γενικό αρχηγό (σ.σ να ανοίξει και καμιά δουλειά στην πράσινη Κηφισιά) για να βαράει τις καρέκλες με μανία. Και μιας και κάποιοι δεν ψήνονται καθώς το να συγκρίνεις τον Μπενίτεθ με τον Λέτο είναι από μόνο του να… χαμογελάς με νόημα; Ήδη λέει έπεσε στο τραπέζι και δεύτερο όνομα. Κάποιον που ο Γιάννης Αλαφούζος τον είχε ξεχωρίσει σε μια λίστα και πριν από κάνα χρόνο, δίχως όμως να υπάρχουν προϋποθέσεις. Ναι, ο Πέδρο Μαρτίνς. Ο «κύριος καθηγητής» που έγραψε τη δική του Ιστορία στο μεγάλο λιμάνι με τον Ολυμπιακό. Πήρε τρία πρωταθλήματα στη σειρά (2020, 2021, 2022), έκανε νταμπλ (2020) οδήγησε τους Πειραιώτες σε μεγάλα ευρωπαϊκά βράδια αποκλείοντας μεγέθη όπως τη Μίλαν και την Άρσεναλ. Διαβάστε επίσης: Ο Ραζνάτοβιτς εκπροσωπεί τη νέα γενιά Βαλκάνιων που κάνουν «θραύση» στο NCAA: Το Ιλινόις και ο Στογιάκοβιτς… τρελαίνουν κόσμο (pic, vid) Βρίσκεται στο Κατάρ από τον Νοέμβρη του 2022 ο Πορτογάλος που τον Ιούλιο κλείνει τα 56 του χρόνια. Προπονητής της Αλ Γκαράφα με 119 αγώνες στον πάγκο της, έχοντας διαδεχθεί τον άλλοτε του Παναθηναϊκού Αντρέα Στραματσιόνι. Τελειώνει το συμβόλαιο του το καλοκαίρι, συμβαίνουν και όλα αυτά στη Μέση Ανατολή και ο Μαρτίνς είναι φευγάτος. Βλέπει ξανά Ευρώπη ο Μαρτίνς Όπως αναφέρουν στο Κατάρ δεν φαίνεται διατεθειμένος να μπει σε συζητήσεις για να παραμείνει και βλέπει ξανά Ευρώπη, με τον Γιάννη Αλαφούζο και τον Παναθηναϊκό να λέγεται πως κοιτάζουν με ενδιαφέρον την περίπτωση του. Βέβαια δεν είναι τόσο απλό, παρόλα αυτά οι άνθρωποι γύρω από τον ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού τον «ψήνουν» να προσπαθήσει για τον Πορτογάλο τεχνικό που γνωρίζει από πρώτο χέρι το ελληνικό ποδόσφαιρο, αφού πέτυχε εξαιρετικά πράγματα με τον Ολυμπιακό. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Παναθηναϊκός μπορεί να έχει «κυκλώσει» το όνομα του και ο Αλαφούζος να έχει εισηγηθεί στους ανθρώπους του να κινηθούν το καλοκαίρι για τον Πέδρο, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ο ίδιος ο Μαρτίνς έρχεται ξανά πίσω στην Ελλάδα για λογαριασμό του τριφυλλιού. Υπενθυμίζεται ότι ο Μαρτίνς στην Ελλάδα έμεινε για τέσσερα χρόνια και κατέκτησε τέσσερις τίτλους, ενώ είχε συνολικά ως προπονητής του Ολυμπιακού 221 παιχνίδια!

Το λένε με τον τρόπο τους οι ρεπόρτερ Παναθηναϊκού. Όπως μπορούν. Όσο μπορούν. Όσο τέλος πάντων τους «παίρνει» για να μην τους πάρει το πράσινο κοινό με τις πέτρες. Λένε ότι ο Ράφα Μπενίτεθ θα κριθεί από τα playoffs που έρχονται. Και ότι αναλόγως θα παραμείνει στη θέση του ή θα γίνει… another one bites the dust που τραγούδησε και ο Φρέντι Μέρκιουρι. Όχι, δεν υπολογίζουν το συμβόλαιο που υπέγραψε πριν από μερικούς μήνες και το οποίο θα του αποφέρει εάν και εφόσον 6-7 εκατ ευρώ αποζημίωση. Μόνο για τα playoffs συζητούν. Και αν καταλαβαίνεις δύο πράγματα παραπάνω από αυτή τη δουλειά, προφανώς πιάνεις και το μήνυμα Τι να κάνει ο Παναθηναϊκός στα playoffs; Να πάρει το πρωτάθλημα; Στο μάξιμουμ των 18 βαθμών έχει 8 λιγότερους από τον τρίτο ΠΑΟΚ, 9 από τον Ολυμπιακό και 11 από την ΑΕΚ. Διαβάστε επίσης: Γιάννης Σπανός: Το νέο «διαμάντι» της ΔΕΚΑ που ακολουθεί τα… χνάρια των Σαμοντούροφ και Λιοτόπουλου (vids) Ουσιαστικά δεν μπορεί να τερματίσει πάνω από 4ος. Τώρα αν κάποιοι σκέφτονται να κρίνουν τον Μπενίτεθ από το καλός 4ος ή κακός 4ος είναι μια άλλη ιστορία. Για μικρά παιδιά. Αλλού είναι το θέμα, αναγνώστη μου. Κάποιοι που κέρδισαν το δικαίωμα να γίνουν συνομιλητές του Γιάννη Αλαφούζου δεν τον θέλουν τον βετεράνο Ισπανό. Και εκείνος προφανώς και δεν τους «βλέπει». Ούτε που τους υπολογίζει έχοντας κατά νου τον σχεδιασμό για τα επόμενα. Εκεί όπου ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να ξοδέψει καμιά 30αρια εκατ ευρώ πάλι μιας και το μισό του ρόστερ, οι «υπεύθυνοι» το έχουν ήδη βγάλει για πέταμα. Άλλοι λένε 8 μεταγραφές, άλλοι 10 μεταγραφές κλπ. Μιλάμε για πανηγυράκι έρχεται. Και θυμίζω πήρε άλλους 8 τον Γενάρη. Ποιοι είναι οι άνθρωποι του Αλαφούζου που κουβεντιάζουν μαζί του για ποδόσφαιρο; Εκείνοι που πληρώνει. Ο Ιταλός Φράνκο Μπαλντίνι, ο Ισπανός Μιγκέλ Άνχελ Κορόνα, ο δικός μας Στέφανος Κοτσώλης. Ποιος μπορεί από όλους αυτούς να τον έχει βάλει σε σκέψεις αναφορικά με την απόλυση του Ράφα Μπενίτεθ υποστηρίζοντας ότι ο άλλοτε προπονητής της Λίβερπουλ και της Ρεάλ Μαδρίτης δεν πρέπει να έχει το καλοκαίρι μια ευκαιρία να φτιάξει μια ομάδα, όπως θα ήθελε; Άγνωστο Το σίγουρο είναι ότι στην πιάτσα κυκλοφορεί ένα όνομα σταθερά, για τον πάγκο του Παναθηναϊκού. Με παρελθόν στα Πράσινα, συμπάθειες στους οπαδούς και ένα συμπαθητικό πρώτο δείγμα γραφής στην Super League. Ναι, ο Σεμπάστιαν Λέτο. Όταν όμως κάποιος έστω και για αστείο μπορεί να βάλει στην ίδια πρόταση τον Αργεντινό με τον Μπενίτεθ και να ψάχνει απάντηση στην ερώτηση «καλύτερος προπονητής;», καλό είναι να ασχοληθεί με κάτι άλλο. Με το… τάβλι Προφανώς θέμα Μπενίτεθ υπάρχει. Δεδομένα θα υπάρξουν και αντιδράσεις από τους κανονικούς που δεν θα είχαν πρόβλημα με τον Λέτο ή με την προσθήκη του Σωτήρη Κυργιακού σαν γενικού αρχηγού και τέλος πάντων ότι… Κηφισιά κυκλοφορεί, σε οποιαδήποτε άλλη στιγμή. Όχι όμως αντί του προπονητή με το μεγαλύτερο όνομα που έφτασε ποτέ στα μέρη μας. Και αυτό πρέπει να το έχει κατά νου, όχι μόνο ο ιδιοκτήτης. Να το θυμάται και εκείνος που δεν θέλει τον Μπενίτεθ. Λέω εγώ τώρα