Αθλητικά νέα, Ειδήσεις, Sport 24/7

Δεν είχε προηγούμενο αυτό που έγινε στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» από τους χιλιάδες οπαδούς του ΑΡΗ, που επεφύλαξαν αποθεωτική υποδοχή στον Βασίλη Σπανούλη, κατά την άφιξη του στη Θεσσαλονίκη, ενόψει και της επίσημης παρουσίασης του, που θα πραγματοποιηθεί σήμερα (15/6), παρουσία και του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ, Ρίτσαρντ Σιάο. Τρέλα, ντελίριο ενθουσιασμού, ρεσιτάλ αφοσίωσης. Ότι και αν επιλέξει κανείς για να προσπαθήσει να περιγράψει αυτό που έγινε έξω από το δεύτερο Τελωνείο Αερολιμένα, θα αδικήσει την πραγματικότητα. Χιλιάδες οπαδοί του Άρη δημιούργησαν εντυπωσιακή ατμόσφαιρα, που έγινε πρώτο θέμα σε όλα τα ΜΜΕ, αλλά και στα σόσιαλ μίντια, μέσω των οποίων η εικόνα από το αεροδρόμιο έκανε τον γύρο του κόσμου. Διαβάστε επίσης: «Ο Ολυμπιακός προχωράει σε αλλαγές στα γκαρντ – Δύο σίγουρες αποχωρήσεις και δύο ερωτηματικά» Οι οπαδοί του Άρη δεν επιφύλαξαν αυτή την υποδοχή μόνο στον καταξιωμένο προπονητή Βασίλη Σπανούλη, αλλά κυρίως στον άνθρωπο που αποδέχθηκε την πρόκληση να ηγηθεί του πρότζεκτ που του παρουσίασε ο Νίκος Ζήσης και του εγγυήθηκε η παρουσία του Ρίτσαρντ Σιάο, με στόχο την επιστροφή του Αυτοκράτορα στη φυσική του θέση, στην κορυφή. Αυτός, είναι, άλλωστε και ο μεγάλος στόχος για τα επόμενα χρόνια, μαζί, φυσικά με τη συμμετοχή στην Ευρωλίγκα. Η υποδοχή του Βασίλη Σπανούλη έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις. «Και ήρθε πάλι εκείνη η ώρα, να ξαναγίνεις Αυτοκράτορας στη χώρα» και «Άρη γερά, εμείς θα ξαναφέρουμε τον μπάσκετ στο Βορρά», ήταν τα συνθήματα των οπαδών των «κιτρινόμαυρων», που επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Ο Άρης είναι έτοιμος να ξυπνήσει από τον αγωνιστικό «λήθαργο» και να διεκδικήσει αυτό που ταιριάζει σε έναν σύλλογο του μεγέθους του και της δυναμικής του. Τίτλους και διακρίσεις, δηλαδή. Πανίσχυρος οικονομικά, πλέον, αλλά και με ανθρώπους που γνωρίζουν πολύ καλά τον χώρο του μπάσκετ. Φυσικά και η παρουσία της οικογένειας Αντετοκούνμπο, αποτελεί ένα ακόμα θετικό στοιχείο στην προσπάθεια που γίνεται. Σε ό,τι αφορά τον Βασίλη Σπανούλη, φυσικά και ήξερε που έρχεται και η δυναμική του Άρη ήταν ο βασικός λόγος που αποφάσισε να δεχθεί την πρόταση που του έγινε. Μαζί, φυσικά, με την πρόκληση του να ηγηθεί της νέας εποχής του συλλόγου. Σίγουρα, όμως, ο Έλληνας τεχνικός δεν θα περίμενε αυτό που έζησε στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» και την υποδοχή που του επεφύλαξαν περίπου 10.000 οπαδοί του Άρη. Έδειξε, όμως, να το απολαμβάνει ιδιαίτερα. Ούτε ο ίδιος, όμως, ούτε ο Ρίτσαρντ Σιάο μπορούν να διανοηθούν τι θα ζήσουν, αν καταφέρουν να δώσουν όραμα σε αυτόν τον κόσμο...

Υπάρχει μια «λογική» στο μπάσκετ ότι και 60 φάουλ να κάνει μια ομάδα πάνω από 30-35 αποκλείεται να δώσουν οι διαιτητές. Και σε αυτήν τη «λογική» καταφεύγουν ενίοτε αρκετές ομάδες και προπονητές… Αν αυτή η «λογική», μάλιστα, συνδυαστεί με την κατάλληλη επικοινωνία δημιουργείται μια win-win κατάσταση. Αν κερδίσουμε θα το έχουμε κάνει μάγκικα και παλικαρίσια με τη διαιτησία κόντρα και αν χάσουμε θα φταίνε οι γκρι που μας σφύριζαν το ένα φάουλ πίσω από το άλλο... Διαβάστε επίσης: Το (σχεδόν) ολικό λίφτινγκ, η απόφαση για τον Αταμάν και τα δεδομένα του ρόστερ Κάπως έτσι αποφάσισε να παίξει τους φετινούς τελικούς ο Παναθηναϊκός. Ασταμάτητη κουβέντα για τη διαιτησία τόσο από τον Αταμάν, όσο κι από τον ιδιοκτήτη της ΚΑΕ και στα παιχνίδια μπασκετικό ξύλο… Και ξέρετε κάτι; Άλλο δρόμο δεν είχε ο Παναθηναϊκός. Οι δυο ομάδες γνωρίζονται πολύ καλά μεταξύ τους και το δείγμα απέναντι στον Ολυμπιακό, απέναντι στο μπάσκετ του Μπαρτζώκα για να γίνει ακόμα πιο συγκεκριμένος, είναι πολύ μεγάλο για τους «πράσινους». Στην Ευρωλίγκα που οι διαιτητές δεν έχουν την… τύχη να διαβάζουν και να ακούν καθημερινά τις δηλώσεις του Αταμάν και τα ποσταρίσματα του Γιαννακόπουλου, ο Ολυμπιακός μετράει 11 συνεχόμενες νίκες! Στην Ελλάδα που μόλις ανεβάσει κάτι στο instagram o ιδιοκτήτης της «πράσινης» ΚΑΕ αναδημοσιεύεται από δεκάδες ιστοσελίδες, είναι διαφορετικά τα δεδομένα. Στην Ευρώπη εξάλλου οι διαιτητές δεν βλέπουν ξαφνικά 40-50 μηχανάκια έξω από τα σπίτια τους. Στην Ελλάδα γίνεται κι αυτό… Ακόμα κι έτσι, πάντως, ο Παναθηναϊκός, ο οποίος παρουσιάστηκε πολύ καλύτερος απ’ ότι περίμεναν οι περισσότεροι στους τελικούς, δεν κατάφερε να τον νικήσει τον Ολυμπιακό. Για μια ακόμα φορά δεν κατάφερε να νικήσει το μπάσκετ του Μπαρτζώκα. Έστω και δύσκολα ο Ολυμπιακός πήρε ένα πρωτάθλημα το οποίο το άξιζε πέρα ως πέρα και έκλεισε με ιδανικό τρόπο μια ονειρική χρονιά. Μια χρονιά που επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης μετά από 13 χρόνια και κατέκτησε “back 2 back” το πρωτάθλημα… Όσο παραμένει ο Γιώργος Μπαρτζώκας στον πάγκο του Ολυμπιακού κάπως έτσι θα κυλούν τα πράγματα. ‘Όχι δεν θα σαρώνει κάθε χρόνο τους τίτλους ο Ολυμπιακός, διότι πολύ απλά και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα έχει πολύ δυνατούς αντιπάλους, αλλά θα είναι σίγουρα πρωταγωνιστής. Δεν είναι τυχαίο ότι οι στοιχηματικές τον δίνουν από τώρα πρώτο φαβορί για την κατάκτηση και της επόμενης Ευρωλίγκας. Με Μοντέρο και Μακιντάιρ στην περιφέρεια, αλλά και μ’ έναν παίκτη τύπου Μπόγκα αντί του Πίτερς, παντοδύναμος θα είναι (και) τη νέα σεζόν ο Ολυμπιακός... Παίκτες βέβαια θα πάρουν και οι άλλοι. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι και φέτος ο Παναθηναϊκός είχε το υψηλότερο μπάτζετ της ιστορίας του. Ο Παναθηναϊκός, όμως… δεν είχε Μπαρτζώκα. Κι αυτός είναι κι λόγος που ένα ολόκληρο σύστημα του κάνει τέτοιο λυσσαλέο πόλεμο από τότε που επέστρεψε στον Ολυμπιακό. Διότι ξέρει ότι με αυτόν στον πάγκο τα πράγματα θα είναι πάντα δύσκολα. Όχι για τον Ολυμπιακό φυσικά, για τους άλλους… ΥΓ. Ο Παναθηναϊκός κατάφερε να χαλάσει το μυαλό κάποιων παικτών του Ολυμπιακού στους τελικούς. Ευτυχώς, όμως, υπήρχε κι ένας που έμεινε εντελώς ανεπηρέαστος. Εβάν Φουρνιέ λέγεται και είναι από τα Καμίνια…

Στο ΣΕΦ γράφτηκε ο επίλογος μιας εξαντλητικής, σχεδόν υπερανθρώπινης σεζόν. Μιας χρονιάς που κύλησε με αδιάκοπο ρυθμό, με πάνω από ογδόντα παιχνίδια στα πόδια των δύο «αιωνίων» και με σώματα και μυαλά να λυγίζουν κάτω από το βάρος της συνεχούς έντασης. Ο πέμπτος τελικός ήρθε όχι ως έκπληξη, αλλά ως φυσική απόληξη μιας διαδρομής που είχε ήδη εξαντλήσει τα όριά της. Οι δύο ομάδες μπήκαν στο παρκέ κουβαλώντας την κούραση δεκάδων μαχών. Ο Παναθηναϊκός, χωρίς τον φυσικό του ηγέτη, τον Κώστα Σλούκα, και με τον Τζέντι Όσμαν να αγωνίζεται ουσιαστικά στο όριο της αντοχής του, αναζητούσε ξανά μια υπέρβαση από τον Κέντρικ Ναν για να μείνει ζωντανός. Από την άλλη πλευρά, ο Ολυμπιακός εμφανίστηκε πιο πλήρης, πιο συμπαγής, πιο έτοιμος να επιβληθεί στη φθορά του χρόνου, έχοντας σε εξαιρετική κατάσταση τον Εβάν Φουρνιέ, σημείο αναφοράς μιας ομάδας που έδειχνε να γνωρίζει ακριβώς τι ζητά από κάθε στιγμή. Διαβάστε επίσης: Το (σχεδόν) ολικό λίφτινγκ, η απόφαση για τον Αταμάν και τα δεδομένα του ρόστερ Το παιχνίδι ακολούθησε τη δραματουργία που σχεδόν όλοι προαισθάνονταν. Γρήγορες διαφορές, επιστροφές, εναλλαγές συναισθημάτων και η αίσθηση πως τίποτα δεν είχε κριθεί μέχρι την τελευταία ανάσα. Η αποβολή του Ναν με πέντε φάουλ στο 27ο λεπτό άλλαξε τις ισορροπίες, όμως, παράδοξα, έδωσε στον Παναθηναϊκό μια πρόσκαιρη αναπνοή ζωής μέσα από την ενέργεια και την αφοβία των υπολοίπων. Κι όμως, όσο το ματς βάδιζε προς το τέλος του, η πραγματικότητα επέστρεφε αμείλικτη. Η φθορά δεν συγχωρούσε πλέον τίποτα. Ο Ολυμπιακός, πιο σταθερός, πιο γεμάτος και με μεγαλύτερη διάρκεια στην ένταση, βρήκε τα τελευταία αποθέματα ενέργειας για να κλείσει τη σειρά και να κατακτήσει τον τίτλο. Ο πέμπτος τελικός δεν ήταν απλώς ένας αγώνας τίτλου. Ήταν η επιβεβαίωση μιας συνολικής υπεροχής. Ο Ολυμπιακός, με τη συνέπεια, τη δομή και τη διάρκεια που επέδειξε σε Ελλάδα και Ευρώπη, αναδείχθηκε η πιο πλήρης και σταθερή ομάδα της σεζόν, η ομάδα που άντεξε περισσότερο από κάθε άλλη στο βάρος των απαιτήσεων και της κορυφής. Η σειρά, όπως ήταν αναμενόμενο, συνοδεύτηκε από έντονες συζητήσεις, αντιπαραθέσεις και τη γνωστή σκιά της διαιτησίας, που πάντα βαραίνει τέτοιες αναμετρήσεις. Όμως στο τέλος, αυτό που μένει είναι το αποτέλεσμα και η συνολική εικόνα μιας χρονιάς που κρίθηκε στις λεπτομέρειες αλλά και στην αντοχή. Και τώρα; Η αυλαία πέφτει και η σιωπή των αποδυτηρίων διαδέχεται τη βοή της μάχης. Ο Ολυμπιακός φεύγει με την ψυχολογία στα ύψη, ολοκληρώνοντας μια ονειρική σεζόν, ενώ ο Παναθηναϊκός καλείται να ξαναχτίσει, να ανασυνταχθεί και να επιστρέψει πιο έτοιμος. Το μόνο βέβαιο είναι πως το επόμενο πρωτάθλημα προμηνύεται ακόμη πιο απαιτητικό, ακόμη πιο ανταγωνιστικό. Οι δύο μεγάλοι θα εξακολουθήσουν να δεσπόζουν, αλλά οι υπόλοιποι (Άρης, ΠΑΟΚ) δεν θα αποτελούν πια απλούς παρατηρητές. Ωστόσο Ολυμπιακός εχει βάλει ψηλά τον πήχη για όλους φροντίζοντας ήδη ώστε να εμφανιστεί ακόμα πιο ισχυρός τη νέα χρονια

Και ρωτάει κάποιος μαθαίνοντας ότι τέλος ο Εργκίν Αταμάν για τον Παναθηναϊκό; Μα γιατί έφυγε ο Τούρκος, ενώ μάλιστα είχε συμβόλαιο ως το καλοκαίρι του 2027; Οι διαιτητές δεν γονάτισαν φέτος τον Παναθηναϊκό; Αυτό δεν λένε οι Λαλάκηδες μήνες τώρα; Ότι η Euroleague είχε ταγμένη την Euroleague στον Ολυμπιακό και οι διαιτητές της καθάρισαν τον Παναθηναϊκό; Και ότι όταν ήρθε η ώρα του πρωταθλήματος, καθάρισαν οι διαιτητές του Λιόλιου; Ότι δεν ήταν ο Μπαρτζώκας που έδεσε κόμπο τον Παναθηναϊκό, ούτε ο Φουρνιέ με τις καλύτερες επιδόσεις παίκτη την τελευταία 15ετία στους τελικούς. Η Τσαρούχα και οι άλλοι δεν επέβαλλαν τον νόμο τους; Πως λοιπόν γίνεται να επικοινωνεί αυτά εδώ και δύο μήνες ο Παναθηναϊκός; Να ξεχειλίζει η τοξικότητα όλο αυτό το διάστημα και στο τέλος να φταίει ο προπονητής; Και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλακα δεν γίνεται. Ή ο Αταμάν και η ομάδα του απέτυχαν αγωνιστικά και ο προπονητής πάει στο καλό (ή και… στο Μιλάνο με τον Άλεκ Πίτερς), ή ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος θα έπρεπε να δώσει νέο συμβόλαιο στον Τούρκο. Το πήγε 2-3 με τη Βαλένθια και 2-3 με τον Ολυμπιακό που θα πει… πλησίασε. Πως τον διώχνεις λοιπόν. Και άντε εσύ ιδιοκτήτης είσαι, κάνεις ότι θέλεις. Όλοι εκείνοι που σκίζουν τα ρούχα τους για την αδικία από τους γκρι τώρα τι θα πουν; Κανονικά θα πρέπει να τα χώσουν απευθείας στη διοίκηση που χάνει άδικα τέτοια προπονητάρα. Πως το λέει να δεις ο Αταμάν; «Είμαι ο καλύτερος της 10ετίας στην Ευρώπη». Επίσης μια απορία ακόμη: Το 2024 ο Παναθηναϊκός πήρε το 7ο με προπονητή τον Αταμάν. Και με τους Ντιφαλά-Μπελόσεβιτς διαιτητές σε τέσσερα ματς Eurolegue στη σειρά: Game 4 και Game 5 με τη Μακάμπι για την ανατροπή και την πρόκριση στο final 4. Ημιτελικό με Φενέρ και τελικό με Ρεάλ. Αν η EuroLeague τάζει κούπες ονομαστικά και αν οι ίδιοι διαιτητές παίζουν την ίδια ομάδα ξανά και ξανά ως το τρόπαιο, τότε ποιος το πήρε στο Βερολίνο; Γιατί μετά από εκείνο το τουρνουά ο Τούρκος επέκτεινε το συμβόλαιο που σήμερα έλυσε

Δεν έχει προπονητή ο Παναθηναϊκός για την επόμενη χρονιά. Δεν έχει άρα και τον άνθρωπο που θα κάνει τις βασικές επιλογές για το νέο του ρόστερ. Και αυτή είναι μια λεπτομέρεια που τον έχει αφήσει «πίσω» στα μεταγραφικά της νέας σεζόν. Και που κατ επέκταση θα τον υποχρεώσει όταν θα έρθει η ώρα να πληρώσει όχι μόνο συμβόλαια σε παίκτες αλλά και buy out σε ομάδες, καθώς ελεύθερους είναι πλέον απίθανο να βρει. Παρά ταύτα οι Πράσινοι προσπαθούν να καλύψουν το χαμένο έδαφος. Και τέλος πάντων να μπουν σε όποιες υποθέσεις προλαβαίνουν. Σε παίκτες που λογικά κάθε προπονητής θα ήθελε και που ακόμη και αν έχουν συμφωνήσει με μια ομάδα, ακόμη δεν έχουν υπογράψει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα; Ο Ζαν Μοντέρο της Βαλένθια. Τα έχει βρει με τον Ολυμπιακό, αλλά προφορικά. Και οι Ερυθρόλευκοι θεωρητικά τον περιμένουν να τελειώσει τις υποχρεώσεις του στην Ισπανία. Είναι στο 2-0 η Βαλένθια επί της Μπανταλόνα. Θέλει μια νίκη για να προκριθεί στους τελικούς που έχει πάρει ήδη θέση η Μπαρτσελόνα. Έχει δρόμο λοιπόν. Και αυτό ο Παναθηναϊκός αν οι πληροφορίες που κυκλοφορούν είναι σωστές, προσπαθεί να το εκμεταλλευτεί. Φέρεται να πλησίασε τον μάνατζερ του Μοντέρο και να του είπε πως ενδιαφέρεται και εκείνος για τον πελάτη του. Και ότι πριν υπογράψει κάπου αλλού, θα ήθελαν να το ξέρει. «Να μιλήσουμε τελευταίοι» είναι το μήνυμα που θα πει ότι σε ελεύθερη μετάφραση ότι δίνει περισσότερα. Ή ότι τέλος πάντων είναι εκεί για να δημιουργήσει τον απαραίτητο ανταγωνισμό. Αν μπορεί όντως να χαλάσει η συμφωνία με τον Ολυμπιακό; Αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Προφανώς οι Ερυθρόλευκοι νιώθουν ότι έχουν κάνει τη δουλειά τους. Και με τον παίκτη έχουν συμφωνήσει και το buy out στη Βαλένθια θα πληρώσουν. Μια ενδεχόμενη εμπλοκή του Παναθηναϊκού όμως ενδεχομένως θα μπορούσε να ανοίξει πάλι την συζήτηση. Ψάχνουν μια νίκη άλλωστε οι Πράσινοι επί του μεγάλου αντιπάλου τους. Τον είδαν να σηκώνει την κούπα της Euroleague μέσα στο ΟΑΚΑ. Έχασαν το πρωτάθλημα. Θα ήθελαν από κάπου να πιαστούν για να αλλάξουν λίγο το κλίμα. Και μην λέμε ότι θέλουμε. Είναι και παικτάρα ο Μοντέρο. Στα 23 του ο καλύτερος γκαρντ της Euroleague. Ποιος δεν θα ήθελε να ξεκινά η πεντάδα του από εκείνον. Όχι για μια σεζόν. Για μια εποχή. Θυμίζουμε ότι σχεδόν σε ετήσια βάση εξελίσσεται μια τέτοια ιστορία με τον Παναθηναϊκό να προσπαθεί να μπει στο... σχέδιο του Ολυμπιακού. Είτε με τον Σάσα Βεζένκοφ, είτε με τον Νικόλα Μιλουτίνοφ, είτε με μεταγραφικούς στόχους. Ασχέτως αν συνήθως δεν προκύπτει κάτι, με εξαίρεση φυσικά τον Κώστα Σλούκα...

Η (ακόμη μια) νέα εποχή του Παναθηναϊκού επί των ημερών του Γιάννη Αλαφούζου, συνεχίζεται με τον Δανό, Γιάκομπ Νίστρουπ να έχει πάρει τα κλειδιά της ομάδας και να καλείται να την οδηγήσει στον πρώτο της τίτλο μετά από 16 χρόνια, έχοντας μάλιστα και... λευκή επιταγή ως προς τον σχεδιασμό των μεταγραφών και της διαχείρισης του υπάρχοντος ρόστερ. Και μια από τις πρώτες επιλογές του νέο τεχνικού των «πρασίνων», είναι να συνεχίσει το μοτίβο μιας ολόκληρης εποχής κατά την οποία κανείς δεν είναι ασφαλής και άπαντες είναι «αναλώσιμοι». Κάτι που σε αυτά τα 14 χρόνια της τωρινής διοίκησης, από τις 25 Σεπτεμβρίου 2012 μέχρι και σήμερα, επιβεβαιώνεται με μαθηματική ακρίβεια ανά περιόδους. Άλλωστε, χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των 19 πια προπονητών σε 14 χρόνια, κατά τα οποία ο σύλλογος έχει να επιδείξει μόλις τρία Κύπελλα και λιγοστές διάσπαρτες εξαιρέσεις σεζόν πρωταθλητισμού. Και ακόμη και σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως αποδείχθηκε, κανείς δεν ήταν ασφαλής για την επόμενη μέρα, πληρώνοντας το όποιο μάρμαρο... ανακάλυπτε η διοίκηση, ώστε αντίστοιχα να μεταφέρει τις ευθύνες της αποτυχίας της ομάδας. Ο Μπακασέτας που δεν... κάνει Επιστρέφοντας στο σήμερα, ο Τάσος Μπακασέτας είναι το τελευταίο παράδειγμα. Ένας από τους πιο σταθερούς -και κακά τα ψέμματα- πιο ποιοτικούς παίκτες της ομάδας, αρχηγός της Εθνικής και ακόμη στα 32 του, είναι αυτός που μπαίνει τώρα στη... μηχανή του κιμά. Ο Νίστρουπ κρίνει ότι χρειάζεται χαφ με διαφορετικά χαρακτηριστικά κι έτσι ο Μπακασέτας ξαφνικά δεν χωράει καν στο ρόστερ και αδειάζεται με συνοπτικές διαδικασίες. Ενημερώνεται ότι θα πρέπει να βρει ομάδα και να φέρει πρόταση, αφού έχει συμβόλαιο ως το 2027. Ο κύκλος του στο «τριφύλλι» κλείνει ξαφνικά μετά από 2,5 χρόνια και το εντυπωσιακό είναι ότι σύμφωνα με τα «πράσινα» ρεπορτάζ, ακόμη και αν δεν φέρει πρόταση, ο Παναθηναϊκός είναι διατεθειμένος να του πληρώσει τη διαφορά στο επόμενο συμβόλαιο που θα βρει αν δεν φτάνει αυτό που έχει. Όπως προαναφέρθηκε, όμως, ο Τάσος Μπακασέτας είναι μονάχα ο τελευταίος σε μια μακρά λίστα παικτών, προπονητών και παραγόντων, που Γιάννης Αλαφούζος «αδειάζει» από το πουθενά, σε αυτά τα 14 χρόνια. Τα παραδείγματα είναι πολλά και οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι αυτές που ακολουθούν... «Αποτυχημένος» μέχρι και ο Γιοβάνοβιτς Μια μέρα πριν τα Χριστούγεννα του 2023, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς πληρώνει το μάρμαρο των συνεχόμενων απογοητεύσεων. Παρότι ο Σέρβος τεχνικός είναι αυτός που αναμόρφωσε αγωνιστικά τον Παναθηναϊκό παρουσιάζοντας την πιο ανταγωνιστική ίσως ομάδας της εποχής Αλαφούζου, παρότι έφτασε να διεκδικεί μέχρι το φινάλε έναν τίτλο, το αφεντικό της ΠΑΕ τον «τελειώνει» από το πουθενά. Ιβάν, σε ευχαριστούμε για όλα!#Panathinaikos #PAOFC pic.twitter.com/V0dVXK5n7m — Panathinaikos F.C. (@paofc_) December 26, 2023 Του χρεώθηκαν 4 σερί ήττες στην Ευρώπη και το ότι έπεσε από την κορυφή της βαθμολογίας και κάπου εκεί ο Αλαφούζος τον αντικαθιστά με τον Φατίχ Τερίμ, κρίνοντας πως παρότι η ομάδα έφτασε κοντά στον τίτλο, τελικά απέτυχε να τον πάρει, ενώ είχε αρχίσει να χάνει πολύ έδαφος και την επόμενη. Έτσι, μετά από οδυνηρές ήττες από Ατρόμητο και Άρη στο πρωτάθλημα και τον αποκλεισμό από τη Μακάμπι Χάιφα στην Ευρώπη, πέφτουν οι τίτλοι τέλους και της εποχής Γιοβάνοβιτς. Ο Νταμπίζας που την πλήρωσε για... όλα Ο Νίκος Νταμπίζας πήρε ένα κομβικό πόστο στη διοίκηση του Παναθηναϊκού, αυτό του τεχνικού διευθυντή, ως κάποιος που απολάμβανε την απόλυτη εμπιστοσύνη του Γιάννη Αλαφούζου. Και αυτό συνέβη όχι μία, αλλά δύο φορές. Όσες δηλαδή απολύθηκε μετέπειτα ως αποτυχημένος. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα καρατόμησης, ήταν στη δεύτερη θητεία του, όταν απολύθηκε τον Οκτώβριο του 2019. Όταν του χρεώθηκαν κυριολεκτικά τα πάντα, γλιτώνοντας μόνο ίσως τη... δολοφονία του Κένεντι: συνολικά κακή διαχείριση του μεταγραφικού σχεδιασμού, καθυστερήσεις σε σημαντικές προσθήκες όπως αυτή του αμυντικού χαφ, ελλείψεις στο ρόστερ όπως η εναλλακτική πίσω από τον Μακέντα στη θέση του φορ, ή οι επιλογές παικτών που δεν απέδωσαν ποτέ τα αναμενόμενα. Μια μέρα λοιπόν μετά από μια συνάντηση με τον Αλαφούζο για μεταγραφικά θέματα και ενώ την επομένη είχε ήδη φύγει ταξίδι για ένα από αυτά τα θέματα, ο Λεωνίδας Μπουτσικάρης τον πήρε τηλέφωνο και τον ενημέρωσε ότι... είχε απολυθεί! Έτσι, ολοκληρώθηκε η δεύτερη θητεία του, αφού πέντε χρόνια νωρίτερα, τον Νοέμβριο του 2015 είχε φύγει για πρώτη φορά μετά από διαφωνίες στον μελλοντικό σχεδιασμό της ομάδας. Το... πακέτο Μπεργκ – Λυμπερόπουλου Μάρκους Μπεργκ και Νίκος Λυμπερόπουλος «τελειώνουν» από τη διοίκηση Αλαφούζου και τον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι του 2017, μέσα σε λίγες μέρες. Ο Σουηδός επιθετικός, ένας από τους πιο αποτελεσματικούς που πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια από το «τριφύλλι», ανοίγει κόντρα με τη διοίκηση όταν αφού έχει ανανεώσει το συμβόλαιό του, ακούει ότι πρέπει να του γίνει... μείωση. Εν μέσω στάσης πληρωμών, προσφυγών και εξώδικων ουσιαστικά εξωθείται στην έξοδο από την ομάδα. Τον Ιούνιο του '17 ο Μπεργκ πωλείται σε ομάδα των ΗΑΕ για 3,3 εκατ. ευρώ. Στο... πακέτο, μπαίνει όμως τότε και ο τότε τεχνικός διευθυντής, Νίκος Λυμπερόπουλος, ο οποίος προσπαθούσε με κάθε τρόπο να κρατήσει τον παίκτη στην ομάδα, ενώ για την πώληση του δε, ενημερώθηκε κατόπιν εορτής. Κοινώς, «αδειάστηκε» και αυτός, με αποτέλεσμα να δηλώσει την παραίτησή του – που έγινε και αποδεκτή.

Μια ολοκληρωμένη καταγγελία του Νίκου Λεπενιώτη για όσα έγιναν λίγο πριν το φινάλε της δεύτερης περιόδου με την εισβολή του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στον αγωνιστικό χώρο. Και είπε ο παράγοντας του Ολυμπιακού και κάτι ακόμη: Ότι είναι ντροπή για την ΕΡΤ πως ενώ είχε το πλάνο με τον ιδιοκτήτη της ΚΑΕ να εισβάλει στον αγωνιστικό χώρο και να πηγαίνει στους διαιτητές δεν έδειξε τίποτα. «Ενημερώθηκε ότι η ΕΡΤ δεν έδειξε τίποτα. Διαβάστε επίσης: Τι απάντησε ο Γιαμπουσέλε για τις φήμες επιστροφής του στην Ευρώπη Ντροπή και για αυτή» είπε συγκεκριμένα ο Λεπενιώτης. Και η Κρατική Τηλεόραση που πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος για να ακούει για… scoop shoot και άλλες τέτοιες εξυπνάδες; Για να δείξει ότι ο Λεπενιώτης είχε άδικο, κράτησε τη δήλωση. Και την έδειξε μετά τη λήξη του ματς. Όταν οι περισσότεροι είχαν ήδη αλλάξει κανάλι! Δηλαδή αποφάσισε η ΕΡΤ ότι η δήλωση Λεπενιώτη, δεν έπρεπε να παίξει στη πρώτη δυνατή ευκαιρία της μετάδοσης ώστε να τη δουν οι φίλαθλοι. Του έκανε τη… χάρη να παίξει «ουρά» στο τέλος. Η ίδια ΕΡΤ που έτσι για την ιστορία έχασε και τα δύο πλάνα στο περίφημο φάουλ του Ναν στον Φουρνιέ. Τα δύο πλάνα που επιβεβαιώνουν ότι ο Αμερικανός του Παναθηναϊκός υπέπεσε σε μαρς φάουλ. Αν κάποια στιγμή θα πετύχουν κάτι; Θα δούμε. Σίγουρα έχουμε άλλους δύο τελικούς μίνιμουμ. Μπορεί και τρεις. Ποιος ξέρει. Δείτε και φωτογραφία με τον Γιαννακόπουλο μέσα στο παρκέ