![Η επιστροφή Βεζένκοφ, ο clutch Πρίντεζης και η… δήλωση του ΜακΚίσικ](https://www.to10.gr/wp-content/uploads/2024/09/6302886-300x200.jpg)
Για τις άθλιες συνθήκες στις οποίες ήταν υποχρεωμένη να κάνει προπόνηση για χρόνια μίλησε η Ελληνίδα Ολυμπιονίκης, Άννα Κορακάκη.
Για τις άθλιες συνθήκες υπό τις οποίες ήταν υποχρεωμένη να κάνει προπόνηση για χρόνια μίλησε η Ελληνίδα Ολυμπιονίκης, Άννα Κορακάκη.
Όπως είπε η Ελληνίδα αθλήτρια από τη Δράμα, στα αυτοσχέδια… σκοπευτήρια έσταζαν τα ταβάνια, έκανε πολύ κρύο και έβγαιναν ποντίκια.
Δε μπορούσα να βγάλω προπόνηση, αλλά δεν με ένοιαζε
Μιλώντας στην εκπομπή «Μετά τα Μεσάνυχτα», η Άννα Κορακάκη ξεκαθάρισε ότι όλη αυτή η κατάσταση δεν την αποθάρρυνε, καθώς αυτό που την ένοιαζε ήταν μόνο «ο στόχος απέναντι».
Και έστειλε το μήνυμα: «Μπορείς να τα καταφέρεις ανεξαρτήτως συνθηκών».
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο η Άννα Κορακάκη κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο πιστόλι 25 μέτρων και το χάλκινο μετάλλιο στο αεροβόλο πιστόλι 10 μέτρων.
Έγινε έτσι ο δεύτερος Έλληνας αθλητής μετά τον Κωνσταντίνο Τσικλητήρα το 1912 που πέτυχε κάτι τέτοιο και η Ελληνίδα αθλήτρια στην ιστορία των Ολυμπιακών Ομάδων, που κατέκτησε δύο μετάλλια στην ίδια διοργάνωση.
Ωστόσο για να το πετύχει αυτό πέρασε πολύ δύσκολες στιγμές.
Η ολυμπιονίκης περιέγραψε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έκανε προπόνηση.
«Όταν άρχισα, οι συνθήκες στα σκοπευτήρια ήταν πολύ κακές -ακόμα και μετά το Ρίο. Ήταν τέτοιες οι συνθήκες που πολλές φορές δεν μπορούσα να βγάλω την προπόνηση. Δεν με ένοιαζε πώς ήταν, ειλικρινά. Δεν με ένοιαζε! Να στάζουν τα ταβάνια, να παγώνω, να βγαίνουν τα ποντίκια. Δεν με ένοιαζε. Ήθελα να είμαι εγώ, ο πάγκος μου και ο στόχος μου απέναντι. Δεν με ένοιαζε το γύρω-γύρω, να έπεφταν οι τοίχοι» ανέφερε.
«Θυμάμαι ότι καίγαμε καμιά φορά στα βαρέλια -για τα χέρια μου κυρίως, για να έχω την αίσθηση του όπλου και της σκανδάλης- χρησιμοποιημένους στόχους και ξύλα. Επειδή όμως είχε υγρασία εκεί μέσα ό,τι καίγαμε, έβγαζε έναν πολύ μαύρο καπνό και γέμιζε όλος ο χώρος γιατί δεν είχε και από πουθενά να φύγει. Έτσι ανεβαίναμε πάνω διότι ήταν υπόγειο. Ανοίγαμε την πόρτα για να φύγει η κάπνα και έκανε κάνα μισάωρο και με έπιαναν τα αναπνευστικά μου, γιατί είχα θέματα. Ανεβαίναμε στο αμάξι που ήταν παρκαρισμένο στον δρόμο, το ανάβαμε για να ζεσταθώ λίγο για να ξανακατέβω και να συνεχίσω» εξήγησε.