![Η επιστροφή Βεζένκοφ, ο clutch Πρίντεζης και η… δήλωση του ΜακΚίσικ](https://www.to10.gr/wp-content/uploads/2024/09/6302886-300x200.jpg)
Η Εθνική μας βρήκε λύσεις από τους παίκτες που περίμενε, αλλά τη διαφορά στον αγώνα με την Τουρκία έκανε ο εκπληκτικός Γιαννούλης Λαρεντζάκης.
Άλλο ένα βήμα και πάμε να δούμε τον ήλιο να ανατέλλει από εκεί, που θα υπάρχει η καλύτερη δυνατή θέα. Αν κάποιος υποτιμήσει την Τσεχία θα το πληρώσει ακριβά, οπότε ας αφήσουμε κατά μέρους αν μας έκανε «δώρο», που άφησε εκτός τελικού τους οικοδεσπότες Καναδούς, την παρέα των ΝΒΑερς. Η Εθνική δεν έχει κατακτήσει ακόμα κάτι κι αυτή είναι η μοναδική ρεαλιστική προσέγγιση, αφήστε που δεν έχουμε πείσει ότι είμαστε μακράν η καλύτερη ομάδα.
Όπως το περιμέναμε, το ματς με τους Τούρκους ήταν διαφορετικό. Τα χέρια βάρυναν, στο πρώτο μισό ήταν σαν να βλέπαμε άλλη ομάδα, οι παίκτες που μπήκαν λόγω ελλείψεων άλλων στο ρόστερ, εκείνοι που έβλεπαν σαν βαρέλι το καλάθι στις δύο πρώτες αναμετρήσεις, δεν έβαζαν την μπάλα ούτε με αίτηση, πρωτοκολλημένη με χαρτόσημο.
Στο πρώτο ημίχρονο η εικόνα ήταν τραγική, καθώς οι διεθνείς μας ήταν στο ξεκίνημα εκτός αγώνα. Ήταν θέμα χρόνου να βρουν τον τρόπο ο Σλούκας κι ο Καλάθης, να κυριαρχήσει ο Παπαγιάννης, να μπει στην εξίσωση ο Μήτογλου. Τους περιμέναμε κι εκείνοι δεν μας… έστησαν. Αλλά για να ξεκλειδώσει η μπλοκαρισμένη Εθνική, για να μπει το νερό στ’ αυλάκι, για να αλλάξει η ροή του αγώνα, χρειάστηκε να εμφανιστεί ένας απρόβλεπτος παράγοντας.
Αν η «επίσημη αγαπημένη» διεκδικεί την πρόκριση για το Τόκιο και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το οφείλει στον Γιαννούλη Λαρεντζάκη. Ήταν ο πρώτος, που μπήκε στη λογική του αγώνα, ο μόνος που δεν… μύριζε φόβο, εκείνος που κράτησε όρθιους τους συμπαίκτες του όταν παραπατούσαν, αυτός που αμφισβήτησε την κυριαρχία των Τούρκων.
«Μεγάλα» σουτ, κάποια εκ των οποίων έμοιαζαν με απονενοημένο διάβημα, με αποκοτιά, κάποια που ίσως να μην πάρει ποτέ στον Ολυμπιακό, θράσος, μπασκετική τρέλα, πάθος. Ο Γιαννούλης έκανε το παιχνίδι της ζωής του, μια εμφάνιση που δεν θα ξεχάσει ποτέ, καθώς είναι η πρώτη μεγάλη (κι ουσιαστική) παρουσία του με τη γαλανόλευκη.
Τι περιμένουμε στον τελικό; Να μπούμε πολύ πιο συγκεντρωμένοι, να μην δώσουμε πλεονέκτημα στον αντίπαλο, γιατί μπορεί στο σύγχρονο μπάσκετ όλα τα ματς να γυρίζουν, οι διαφορές να ανατρέπονται, αλλά καλό είναι να μην δοκιμάσουμε ξανά την τύχη μας. Κι αυτή τη φορά θα έχουμε μια ομάδα, που δεν θα είναι… γυμνή στο «ζωγραφιστό», άρα θα έχουμε διαφορετικές συνθήκες.
Αντί επιλόγου: Μπορεί εμείς να χαμογελάμε, που δεν θα βρούμε απέναντί μας το (στη θεωρία του πράγματος) υψηλότερο των εμποδίων, αλλά μήπως οι Τσέχοι νιώθουν διαφορετικά;