Αθλητικά νέα, Ειδήσεις, Sport 24/7

Δεν είναι συνηθισμένο ούτε τιμητικό για τη Βραζιλία να μη συμπεριλαμβάνεται στην τριάδα των φαβορί για την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Αν ρίξει, μάλιστα, κανείς μια ματιά στις αποδόσεις της νίκης της «σελεσάο» στο εναρκτήριο παιχνίδι της για τη φάση των ομίλων θα δει ότι ο άσος φτάνει και το 1.75. Με όλο το σεβασμό στο πολύ αξιόλογο Μαρόκο, που έκανε και καταπληκτική πορεία στο προηγούμενο Μουντιάλ φτάνοντας μέχρι και την ημιτελική φάση, υπό φυσιολογικές συνθήκες η επικράτηση των Βραζιλιάνων δεν θα ξεπερνούσε το 1.40 με 1.45. Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του κλίματος, αυτού, σε ό,τι αφορά την παρουσία της Βραζιλίας έπαιξε η πολύ άσχημη εικόνα της στα προκριματικά, όταν και τερμάτισε πέμπτη. Ισοβαθμώντας, βέβαια, με Κολομβία και Ουρουγουάη στους 28 βαθμούς, αλλά και πάλι… Μιλάμε, εξάλλου, για τη χώρα που έχει κατακτήσει τα περισσότερα Παγκόσμια Κύπελλα, πέντε στον αριθμό, τη μοναδική που έχει πάρει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις μέχρι τώρα. Την εθνική με τα περισσότερα παιχνίδια (114) στη διοργάνωση, αλλά και τις περισσότερες νίκες (76). Το μεγάλο στοίχημα για τον Κάρλο Αντσελότι είναι αυτό το ρόστερ που «σφύζει» από ταλέντο, ειδικά μεσοεπιθετικά, με την παρουσία παικτών ποιότητας όπως οι Ραφίνια και Βινίσιους, να μετατραπεί σε μια πραγματική ομάδα με συνοχή, ισορροπία και αγωνιστική ταυτότητα. Ένα καλοδουλέμενο σύνολο που θα βγάζει εντός αγωνιστικού χώρου τις αδιαμφισβήτητες αρετές του. Ο Ιταλός τεχνικός, βέβαια, έχει εμπειρία στα «δύσκολα» αποδυτήρια, όπως είναι αυτά της Βραζιλίας. Πρόκειται, άλλωστε, για μια τεράστια προσωπικότητα. Η παρουσία του, μάλιστα, αποτελεί, ίσως, το μεγαλύτερο εχέγγυο για τη Βραζιλία, προκειμένου να τα καταφέρει. Με τους οπαδούς της, φυσικά, ανεξάρτητα από τα όσα λένε οι στοιχηματικές, να θεωρούν μονόδρομο την κατάκτηση του τίτλου. Το πόσο αυτό είναι εφικτό, θα φανεί στο χορτάρι… ΥΓ. Αναμένεται να είναι τόσο μεγάλη η παρουσία των οπαδών του Άρη στην υποδοχή του Βασίλη Σπανούλη την Κυριακή, που οι υπεύθυνοι του αεροδρομίου «Μακεδονία» ζήτησαν η έξοδος του να γίνει από το 2ο Τελωνείο Αερολιμένα και όχι από την κεντρική αίθουσα, προκειμένου να μην «παραλύσει» το αεροδρόμιο. ΥΓ1. Δεδομένη θα πρέπει να θεωρείται η παραμονή του Φαντιγκά, που θα είναι, μάλιστα και ο βασικός δεξιός μπακ του Άρη. Αντίθετα, φαίνεται ότι δεν έχει «κλειδώσει» ακόμα η παρουσία του Τεχέρο.

Το Μεξικό δεν συνάντησε ιδιαίτερα προβλήματα στην πρεμιέρα του Μουντιάλ 2026, καθώς επικράτησε εύκολα της Νοτίου Αφρικής με 2-0. Τι γεύση μας άφησε όμως το πρώτο παιχνίδι της κορυφαίας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης; Ξεκινώντας κάποιος από τις εικόνες στις εξέδρες δεν μπορεί να μην σταθεί στο γεμάτο Αζτέκα, ένα εμβληματικό στάδιο στην ιστορία των Μουντιάλ. Διαβάστε επίσης: Πώς ο Καντιού βρέθηκε στην κορυφαία 11άδα της Ligue 1 (pic, vid) Οι Μεξικάνοι που γέμισαν το γήπεδο δημιούργησαν μια ωραία ατμόσφαιρα, αλλά αυτό ήταν αναμενόμενο. Σε ότι όμως έχει να κάνει με το αγωνιστικό σκέλος, κανείς δεν μπορεί να πει ότι ήταν ένα παιχνίδι που θα το θυμάται πολύς κόσμος σε λίγες ώρες από τώρα. Κι αν για το Μεξικό η νίκη καλύπτει κάποιες από τις «ανορθογραφίες», για τη Νότια Αφρική το παιχνίδι αυτό ήταν άκρως «αποκαλυπτικό» για τις αδυναμίες που αντιμετωπίζει. Με λίγα λόγια οι Μεξικάνοι «έχτισαν» τα… θεμέλια νίκης με το γρήγορο γκολ που πέτυχαν. Ευτύχησαν να εκμεταλλευτούν ένα μεγάλο λάθος της άμυνας των Αφρικανών (ακολούθησαν αρκετά ακόμα στην συνέχεια του αγώνα) κι απ’ την στιγμή που προηγήθηκαν έκαναν διαχείριση του αγώνα. Οι παίκτες του Μεξικού έβλεπαν ότι είχαν απέναντι μια ομάδα που δεν μπορούσε να γίνει απειλητική και απλά φρόντισαν να παίξουν όσο… χρειάζονταν για να πετύχουν τον στόχο τους και να ξεκινήσουν με νίκη την διοργάνωση. Βέβαια οι πρεμιέρες των Παγκοσμίων Κυπέλλων έκρυβαν πάντα εκπλήξεις κι αυτό σίγουρα το είχαν στο μυαλό τους οι Μεξικάνοι. Προτίμησαν λοιπόν να κινηθούν σε ασφαλές «μονοπάτι» με σκοπό να πάρουν τη νίκη και ν’ αποφύγουν την γκέλα. Ακόμα κι όταν η Νότιος Αφρική έμεινε με δέκα παίκτες στο 49’, οι Μεξικάνοι δεν θέλησαν να πάρουν ρίσκο και πήγαν σε ασφαλείς επιλογές για να πάρουν τη νίκη. Πέτυχαν τελικά το δεύτερο γκολ στο 67′ και «κλείδωσαν την κατάκτηση των τριών βαθμών. Στο 84′ άλλωστε οι Νοτιοφρικάνοι έμειναν με εννιά παίκτες και δεν μπορούσαν να κάνουν το παραμικρό. Το Μεξικό δεν χρειάστηκε να φορτσάρει, αρκέστηκε στον έλεγχο του ρυθμού κι αυτά ήταν αρκετά για να χαρίσουν τη νίκη στους συνδιοργανωτές του Μουντιάλ. Υπήρχαν όμως διαστήματα στο δεύτερο μέρος που η κερκίδα αποδοκίμαζε κι αυτό λέει πολλά για την εικόνα της αναμέτρησης αλλά και τις προσδοκίες που είχαν οι οπαδοί των γηπεδούχων και οι οποίες δεν δικαιώθηκαν στην πρεμιέρα της διοργάνωσης. Είναι πάντως σίγουρο, πως οι Μεξικανοί θα πρέπει ν’ ανεβάσουν «στροφές» στα δύο άλλα παιχνίδια που θα δώσουν στον όμιλο, κόντρα σε Νότια Κορέα και Τσεχία καθώς μιλάμε για ομάδες μεγαλύτερης δυναμικότητας από τη Νότιο Αφρική.

Μια από τις πιο κλασικές ποδόσφαιρο-κουβέντες. Ποιο είναι το πρώτο Μουντιάλ που θυμάστε; Αυτό που δεν χάσατε ματς, που ζήσατε πιο έντονα από ποτέ, αυτό που χαρήκατε περισσότερο. Το Μουντιάλ άλλωστε όπως έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι μια τεράστια γιορτή για όλους! Μια ευκαιρία για ξενύχτι με παρέα, με μπυρίτσα, πίτσα, σουβλάκια ή ότι άλλο τραβάει η ψυχή σας για να δείτε τα μεγάλα αστέρια του παγκοσμίου ποδοσφαίρου να κλωτσάνε το τόπι. Μια γλυκιά ιστορία που από τα παιδικά μας χρόνια μας συνοδεύει. Στα νεότερα χρόνια μαζί και το απαραίτητο στοιχηματάκι για να περάσει με περισσότερη ίντριγκα η παρακολούθηση των αγώνων. Για τους πιο παλιούς, όσοι έχετε ήδη στην πλάτη σας τα πρώτα –ήντα ή τα πλησιάζετε το ΠΡΟ-ΠΟ ήταν η αντίστοιχη προσπάθεια να κερδίσεις βλέποντας και μπάλα. Διαβάστε επίσης: Το «τώρα ή ποτέ» του Ρονάλντο Στις μέρες μας βεβαίως τα πάντα είναι πολύ πιο εύκολα για τον κόσμο. Στο κινητό από την παραλία μπορεί ο καθένας να αράξει και να παρακολουθεί μπαλίτσα αν θέλει ενώ η πληροφόρηση για όλα όσα συμβαίνουν στην άλλη άκρη του κόσμου είναι καταιγιστική. Βάζει το γκολ ο Ρονάλντο και σε ένα λεπτό αν για κάποιο λόγο δεν μπορείς να βλέπεις τηλεόραση, το παρακολουθείς στο κινητό σου. Άλλα κόλπα. Τα παλιά τα χρόνια το Μουντιάλ ήταν ακόμη περισσότερο… ιεροτελεστία. Τα καλοκαίρια που είχε το πρόγραμμα της ημέρας έβγαινε αποκλειστικά με το πώς και που θα δούμε τα ματς. Και είναι ιδιαίτερα ευχάριστο που επιστρέφουμε στα καλοκαίρια, μετά το περίεργο Μουντιάλ στο Κατάρ, και ας έχει πολλά ματς ξημερώματα. Για τον καθένα λοιπόν υπάρχει ένα Μουντιάλ που τον σημάδεψε. Και συνήθως είναι το πρώτο που είδε με μανία, πιτσιρικάς. Για αυτό και ο τίτλος «από το Μεξικό στο Μεξικό». Σέντρα σε λίγες ώρες στο Αζτέκα στην Πόλη του Μεξικού όπως και το 1986. Το «δικό μου» Μουντιάλ. Με ένα καινούργιο video (σ.σ. οι νεότεροι γκουγκλάρετε για να δείτε τι ήταν το video) στο σπίτι και μια σειρά από βιντεοκασέτες για να γράψω όλα τα ματς! Όπως και έγινε. Σε ένα καλοκαίρι που στα 10 μου χρόνια τότε μαγεύτηκα και λάτρεψα ακόμη περισσότερο την «στρογγυλή θεά». Και εκεί που όλοι μιλούσαν για τον Μαραντόνα, εμένα με κέρδισαν οι Γερμανοί. Η Δυτική Γερμανία για την ακρίβεια (σ.σ. οι νεότεροι γκουγκλάρετε για να θυμηθείτε γιατί Δυτική) με τους Μάγκατ, Ρουμενίγκε, Σουμάχερ, Μπρίγκελ, Μπρέμε, Ματέους, Άλοφς, Λιτμπάρσκι και τον τεράστιο Μπεκενμπάουερ στον πάγκο. Από το Μεξικό λοιπόν στο Μεξικό με την ελπίδα πως και αυτό το Μουντιάλ που θα παρακολουθήσουμε θα μας μείνει για κάτι ξεχωριστό. Και όχι για όσα ήδη συμβαίνουν στις ΗΠΑ που δεν έχουν σχέση με τον αθλητισμό και πολλές φορές και με την λογική.

Δεν έχει προπονητή ο Παναθηναϊκός για την επόμενη χρονιά. Δεν έχει άρα και τον άνθρωπο που θα κάνει τις βασικές επιλογές για το νέο του ρόστερ. Και αυτή είναι μια λεπτομέρεια που τον έχει αφήσει «πίσω» στα μεταγραφικά της νέας σεζόν. Και που κατ επέκταση θα τον υποχρεώσει όταν θα έρθει η ώρα να πληρώσει όχι μόνο συμβόλαια σε παίκτες αλλά και buy out σε ομάδες, καθώς ελεύθερους είναι πλέον απίθανο να βρει. Παρά ταύτα οι Πράσινοι προσπαθούν να καλύψουν το χαμένο έδαφος. Και τέλος πάντων να μπουν σε όποιες υποθέσεις προλαβαίνουν. Σε παίκτες που λογικά κάθε προπονητής θα ήθελε και που ακόμη και αν έχουν συμφωνήσει με μια ομάδα, ακόμη δεν έχουν υπογράψει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα; Ο Ζαν Μοντέρο της Βαλένθια. Τα έχει βρει με τον Ολυμπιακό, αλλά προφορικά. Και οι Ερυθρόλευκοι θεωρητικά τον περιμένουν να τελειώσει τις υποχρεώσεις του στην Ισπανία. Είναι στο 2-0 η Βαλένθια επί της Μπανταλόνα. Θέλει μια νίκη για να προκριθεί στους τελικούς που έχει πάρει ήδη θέση η Μπαρτσελόνα. Έχει δρόμο λοιπόν. Και αυτό ο Παναθηναϊκός αν οι πληροφορίες που κυκλοφορούν είναι σωστές, προσπαθεί να το εκμεταλλευτεί. Φέρεται να πλησίασε τον μάνατζερ του Μοντέρο και να του είπε πως ενδιαφέρεται και εκείνος για τον πελάτη του. Και ότι πριν υπογράψει κάπου αλλού, θα ήθελαν να το ξέρει. «Να μιλήσουμε τελευταίοι» είναι το μήνυμα που θα πει ότι σε ελεύθερη μετάφραση ότι δίνει περισσότερα. Ή ότι τέλος πάντων είναι εκεί για να δημιουργήσει τον απαραίτητο ανταγωνισμό. Αν μπορεί όντως να χαλάσει η συμφωνία με τον Ολυμπιακό; Αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Προφανώς οι Ερυθρόλευκοι νιώθουν ότι έχουν κάνει τη δουλειά τους. Και με τον παίκτη έχουν συμφωνήσει και το buy out στη Βαλένθια θα πληρώσουν. Μια ενδεχόμενη εμπλοκή του Παναθηναϊκού όμως ενδεχομένως θα μπορούσε να ανοίξει πάλι την συζήτηση. Ψάχνουν μια νίκη άλλωστε οι Πράσινοι επί του μεγάλου αντιπάλου τους. Τον είδαν να σηκώνει την κούπα της Euroleague μέσα στο ΟΑΚΑ. Έχασαν το πρωτάθλημα. Θα ήθελαν από κάπου να πιαστούν για να αλλάξουν λίγο το κλίμα. Και μην λέμε ότι θέλουμε. Είναι και παικτάρα ο Μοντέρο. Στα 23 του ο καλύτερος γκαρντ της Euroleague. Ποιος δεν θα ήθελε να ξεκινά η πεντάδα του από εκείνον. Όχι για μια σεζόν. Για μια εποχή. Θυμίζουμε ότι σχεδόν σε ετήσια βάση εξελίσσεται μια τέτοια ιστορία με τον Παναθηναϊκό να προσπαθεί να μπει στο... σχέδιο του Ολυμπιακού. Είτε με τον Σάσα Βεζένκοφ, είτε με τον Νικόλα Μιλουτίνοφ, είτε με μεταγραφικούς στόχους. Ασχέτως αν συνήθως δεν προκύπτει κάτι, με εξαίρεση φυσικά τον Κώστα Σλούκα...

Η (ακόμη μια) νέα εποχή του Παναθηναϊκού επί των ημερών του Γιάννη Αλαφούζου, συνεχίζεται με τον Δανό, Γιάκομπ Νίστρουπ να έχει πάρει τα κλειδιά της ομάδας και να καλείται να την οδηγήσει στον πρώτο της τίτλο μετά από 16 χρόνια, έχοντας μάλιστα και... λευκή επιταγή ως προς τον σχεδιασμό των μεταγραφών και της διαχείρισης του υπάρχοντος ρόστερ. Και μια από τις πρώτες επιλογές του νέο τεχνικού των «πρασίνων», είναι να συνεχίσει το μοτίβο μιας ολόκληρης εποχής κατά την οποία κανείς δεν είναι ασφαλής και άπαντες είναι «αναλώσιμοι». Κάτι που σε αυτά τα 14 χρόνια της τωρινής διοίκησης, από τις 25 Σεπτεμβρίου 2012 μέχρι και σήμερα, επιβεβαιώνεται με μαθηματική ακρίβεια ανά περιόδους. Άλλωστε, χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των 19 πια προπονητών σε 14 χρόνια, κατά τα οποία ο σύλλογος έχει να επιδείξει μόλις τρία Κύπελλα και λιγοστές διάσπαρτες εξαιρέσεις σεζόν πρωταθλητισμού. Και ακόμη και σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως αποδείχθηκε, κανείς δεν ήταν ασφαλής για την επόμενη μέρα, πληρώνοντας το όποιο μάρμαρο... ανακάλυπτε η διοίκηση, ώστε αντίστοιχα να μεταφέρει τις ευθύνες της αποτυχίας της ομάδας. Ο Μπακασέτας που δεν... κάνει Επιστρέφοντας στο σήμερα, ο Τάσος Μπακασέτας είναι το τελευταίο παράδειγμα. Ένας από τους πιο σταθερούς -και κακά τα ψέμματα- πιο ποιοτικούς παίκτες της ομάδας, αρχηγός της Εθνικής και ακόμη στα 32 του, είναι αυτός που μπαίνει τώρα στη... μηχανή του κιμά. Ο Νίστρουπ κρίνει ότι χρειάζεται χαφ με διαφορετικά χαρακτηριστικά κι έτσι ο Μπακασέτας ξαφνικά δεν χωράει καν στο ρόστερ και αδειάζεται με συνοπτικές διαδικασίες. Ενημερώνεται ότι θα πρέπει να βρει ομάδα και να φέρει πρόταση, αφού έχει συμβόλαιο ως το 2027. Ο κύκλος του στο «τριφύλλι» κλείνει ξαφνικά μετά από 2,5 χρόνια και το εντυπωσιακό είναι ότι σύμφωνα με τα «πράσινα» ρεπορτάζ, ακόμη και αν δεν φέρει πρόταση, ο Παναθηναϊκός είναι διατεθειμένος να του πληρώσει τη διαφορά στο επόμενο συμβόλαιο που θα βρει αν δεν φτάνει αυτό που έχει. Όπως προαναφέρθηκε, όμως, ο Τάσος Μπακασέτας είναι μονάχα ο τελευταίος σε μια μακρά λίστα παικτών, προπονητών και παραγόντων, που Γιάννης Αλαφούζος «αδειάζει» από το πουθενά, σε αυτά τα 14 χρόνια. Τα παραδείγματα είναι πολλά και οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι αυτές που ακολουθούν... «Αποτυχημένος» μέχρι και ο Γιοβάνοβιτς Μια μέρα πριν τα Χριστούγεννα του 2023, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς πληρώνει το μάρμαρο των συνεχόμενων απογοητεύσεων. Παρότι ο Σέρβος τεχνικός είναι αυτός που αναμόρφωσε αγωνιστικά τον Παναθηναϊκό παρουσιάζοντας την πιο ανταγωνιστική ίσως ομάδας της εποχής Αλαφούζου, παρότι έφτασε να διεκδικεί μέχρι το φινάλε έναν τίτλο, το αφεντικό της ΠΑΕ τον «τελειώνει» από το πουθενά. Ιβάν, σε ευχαριστούμε για όλα!#Panathinaikos #PAOFC pic.twitter.com/V0dVXK5n7m — Panathinaikos F.C. (@paofc_) December 26, 2023 Του χρεώθηκαν 4 σερί ήττες στην Ευρώπη και το ότι έπεσε από την κορυφή της βαθμολογίας και κάπου εκεί ο Αλαφούζος τον αντικαθιστά με τον Φατίχ Τερίμ, κρίνοντας πως παρότι η ομάδα έφτασε κοντά στον τίτλο, τελικά απέτυχε να τον πάρει, ενώ είχε αρχίσει να χάνει πολύ έδαφος και την επόμενη. Έτσι, μετά από οδυνηρές ήττες από Ατρόμητο και Άρη στο πρωτάθλημα και τον αποκλεισμό από τη Μακάμπι Χάιφα στην Ευρώπη, πέφτουν οι τίτλοι τέλους και της εποχής Γιοβάνοβιτς. Ο Νταμπίζας που την πλήρωσε για... όλα Ο Νίκος Νταμπίζας πήρε ένα κομβικό πόστο στη διοίκηση του Παναθηναϊκού, αυτό του τεχνικού διευθυντή, ως κάποιος που απολάμβανε την απόλυτη εμπιστοσύνη του Γιάννη Αλαφούζου. Και αυτό συνέβη όχι μία, αλλά δύο φορές. Όσες δηλαδή απολύθηκε μετέπειτα ως αποτυχημένος. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα καρατόμησης, ήταν στη δεύτερη θητεία του, όταν απολύθηκε τον Οκτώβριο του 2019. Όταν του χρεώθηκαν κυριολεκτικά τα πάντα, γλιτώνοντας μόνο ίσως τη... δολοφονία του Κένεντι: συνολικά κακή διαχείριση του μεταγραφικού σχεδιασμού, καθυστερήσεις σε σημαντικές προσθήκες όπως αυτή του αμυντικού χαφ, ελλείψεις στο ρόστερ όπως η εναλλακτική πίσω από τον Μακέντα στη θέση του φορ, ή οι επιλογές παικτών που δεν απέδωσαν ποτέ τα αναμενόμενα. Μια μέρα λοιπόν μετά από μια συνάντηση με τον Αλαφούζο για μεταγραφικά θέματα και ενώ την επομένη είχε ήδη φύγει ταξίδι για ένα από αυτά τα θέματα, ο Λεωνίδας Μπουτσικάρης τον πήρε τηλέφωνο και τον ενημέρωσε ότι... είχε απολυθεί! Έτσι, ολοκληρώθηκε η δεύτερη θητεία του, αφού πέντε χρόνια νωρίτερα, τον Νοέμβριο του 2015 είχε φύγει για πρώτη φορά μετά από διαφωνίες στον μελλοντικό σχεδιασμό της ομάδας. Το... πακέτο Μπεργκ – Λυμπερόπουλου Μάρκους Μπεργκ και Νίκος Λυμπερόπουλος «τελειώνουν» από τη διοίκηση Αλαφούζου και τον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι του 2017, μέσα σε λίγες μέρες. Ο Σουηδός επιθετικός, ένας από τους πιο αποτελεσματικούς που πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια από το «τριφύλλι», ανοίγει κόντρα με τη διοίκηση όταν αφού έχει ανανεώσει το συμβόλαιό του, ακούει ότι πρέπει να του γίνει... μείωση. Εν μέσω στάσης πληρωμών, προσφυγών και εξώδικων ουσιαστικά εξωθείται στην έξοδο από την ομάδα. Τον Ιούνιο του '17 ο Μπεργκ πωλείται σε ομάδα των ΗΑΕ για 3,3 εκατ. ευρώ. Στο... πακέτο, μπαίνει όμως τότε και ο τότε τεχνικός διευθυντής, Νίκος Λυμπερόπουλος, ο οποίος προσπαθούσε με κάθε τρόπο να κρατήσει τον παίκτη στην ομάδα, ενώ για την πώληση του δε, ενημερώθηκε κατόπιν εορτής. Κοινώς, «αδειάστηκε» και αυτός, με αποτέλεσμα να δηλώσει την παραίτησή του – που έγινε και αποδεκτή.

Μια ολοκληρωμένη καταγγελία του Νίκου Λεπενιώτη για όσα έγιναν λίγο πριν το φινάλε της δεύτερης περιόδου με την εισβολή του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στον αγωνιστικό χώρο. Και είπε ο παράγοντας του Ολυμπιακού και κάτι ακόμη: Ότι είναι ντροπή για την ΕΡΤ πως ενώ είχε το πλάνο με τον ιδιοκτήτη της ΚΑΕ να εισβάλει στον αγωνιστικό χώρο και να πηγαίνει στους διαιτητές δεν έδειξε τίποτα. «Ενημερώθηκε ότι η ΕΡΤ δεν έδειξε τίποτα. Διαβάστε επίσης: Τι απάντησε ο Γιαμπουσέλε για τις φήμες επιστροφής του στην Ευρώπη Ντροπή και για αυτή» είπε συγκεκριμένα ο Λεπενιώτης. Και η Κρατική Τηλεόραση που πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος για να ακούει για… scoop shoot και άλλες τέτοιες εξυπνάδες; Για να δείξει ότι ο Λεπενιώτης είχε άδικο, κράτησε τη δήλωση. Και την έδειξε μετά τη λήξη του ματς. Όταν οι περισσότεροι είχαν ήδη αλλάξει κανάλι! Δηλαδή αποφάσισε η ΕΡΤ ότι η δήλωση Λεπενιώτη, δεν έπρεπε να παίξει στη πρώτη δυνατή ευκαιρία της μετάδοσης ώστε να τη δουν οι φίλαθλοι. Του έκανε τη… χάρη να παίξει «ουρά» στο τέλος. Η ίδια ΕΡΤ που έτσι για την ιστορία έχασε και τα δύο πλάνα στο περίφημο φάουλ του Ναν στον Φουρνιέ. Τα δύο πλάνα που επιβεβαιώνουν ότι ο Αμερικανός του Παναθηναϊκός υπέπεσε σε μαρς φάουλ. Αν κάποια στιγμή θα πετύχουν κάτι; Θα δούμε. Σίγουρα έχουμε άλλους δύο τελικούς μίνιμουμ. Μπορεί και τρεις. Ποιος ξέρει. Δείτε και φωτογραφία με τον Γιαννακόπουλο μέσα στο παρκέ

Το είπε το βράδυ της Τετάρτης ο Γιώργος Μπαρτζώκας: «Έχουμε οκτώ ξένους και σκοπεύουμε να τους χρησιμοποιήσουμε όλους» ήταν μια από τις ατάκες του στη συνέντευξη Τύπου έπειτα από το 1-0. Και πριν κλείσει 48ώρο; Το έκανε και όλας. Μέσα Φρανκ Νιλικίνα και Ντόντα Χολ στην εξάδα των ξένων του game 2. Έξω ο Τάισον Γουόρντ και ο Ταϊρίκ Τζόουνς. «Έκπληξη» έσπευσαν κάποιοι να σχολιάσουν. Μεταξύ μας, καμία έκπληξη. Απλά ένας καλός προπονητής που έχει εξαρχής ένα σχέδιο για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Και ένας ακόμη καλύτερος κόουτς που αποκωδικοποίησε το game 1 και πάει να λύσει προβλήματα. Διαβάστε επίσης: Με έκπληξη στην εξάδα ξένων του ο Μπαρτζώκας Εξηγώ βήμα-βήμα για να μην το κουράζουμε. -Γιατί Νιλικίνα Γιατί ο Ολυμπιακός αντέδρασε άσχημα στην πίεση του Παναθηναϊκού στο δεύτερο ημίχρονο, παίζοντας με έναν λιγότερο γκαρντ-ελέω της απουσίας του Τάιλερ Ντόρσει-. Έφτασε στο απαγορευτικό νούμερο των 16 λαθών και πήγε να χάσει από εκεί. Ο Νιλικίνα μπορεί να παίξει «άσος», μπορεί στο «δύο», μπορεί να απελευθερώσει τον Κόρι Τζόσεφ. Είναι πάντα ένας χρησιμότατος αμυντικός που μπορεί να πάει σε όλες τις αλλαγές. Άρα και να πιέσει την περιορισμένη –δίχως Σλούκα- περιφέρεια του Παναθηναϊκού -Γιατί «όχι» Γουόρντ Γιατί ο Αμερικανός στο game 1 μπήκε στο rotation σαν 2άρι πίσω από τον Φουρνιέ. Στο «3» ο προπονητής εμπιστεύεται αυτόν τον καιρό την ικανότητα του Πίτερς να παίξει πλάι στον Βεζένκοφ και όσα του δίνει στις αλλαγές της άμυνας αλλά κυρίως στην εκτέλεση από την περιφέρεια. Το rotation απόψε θα είναι Γουόκαπ-Τζόσεφ, Φουρνιέ-Νιλικίνα, Παπανικολάου-Πίτερς με μπαλαντέρ τον Λαρεντζάκη και τα 2άρια να μπορούν να ανέβουν και στο «3» -Γιατί ο Χολ Γιατί ο Αμερικανός σέντερ είναι γεμάτος ενέργεια έχοντας αποφύγει τις επαφές του game 1. Γιατί μπορεί να ταλαιπωρήσει αφάνταστα σε καταστάσεις pick and roll τον Ματίας Λεσόρ και κυρίως γιατί τα γρήγορα πόδια του μπορούν να κυνηγήσουν στην περιφέρεια τον Ντίνο Μήτογλου που σαν 5άρι πήγε να γυρίσει μόνος του τον πρώτο τελικό. Έχει καλύτερες αντιδράσεις από τον Ταϊρίκ Τζόουνς σε αυτό. Και σίγουρα είναι πολυτέλεια πως ενώ οι άλλοι ψηλοί των δύο ομάδων ήδη μετρούν τις συνέπειας μιας πρώτης μάχης εκείνος είναι εκεί για να ανεβάσει και άλλο την ένταση -Γιατί «όχι» ο Τζόουνς Κυρίως γιατί ο Ολυμπιακός έχει την πολυτέλεια να διαθέτει τρεις σπουδαίους σέντερ, αλλά να χρησιμοποιεί τους δύο σε αυτή τη συνθήκη. Με τους τελικούς κάθε δύο-τρεις μέρες ο Γιώργος Μπαρτζώκας λογικά θέλει να «κουράσει» τον Λεσόρ και να πιέσει τον Μήτογλου. Δεν έχουν βοήθεια οι δύο ψηλοί του Παναθηναϊκού. Και απόψε ο Κένεθ Φαρίντ με τον πολύτιμο στην άμυνα Χουάντσο είναι εκτός. Είναι προνόμιο που οι Ερυθρόλευκοι έχουν ένα ολόκληρο σχέδιο για να εκμεταλλευτούν αυτές τις λεπτομέρειες. Και τα υπόλοιπα στο glass floor του ΟΑΚΑ