Ούτε με Μαραντόνα τέτοια Νάπολι!

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Τα τελευταία χρόνια η πορεία της Νάπολι στο ιταλικό πρωτάθλημα πήγαινε ως εξής. Ένα βήμα μπροστά και ένα πίσω. Ίσως σε μερικούς να θύμιζε –περίπου- τάνγκο από τα τέλη της δεκαετίας του ’80. Όταν ένας κοντός με το «10» στη πλάτη έπαιζε μπάλα εκεί. Αν και πολλοί θα ισχυριστούν πως δεν έκανε κάτι τέτοιο. Δεν έπαιζε μπάλα. Έκανε… μάγια στη «στρογγυλή θεά» κάνοντας την ομάδα του Βεζούβιου να πετάει καυτή λάβα και να «λιώνει» κάθε αντίπαλο.

Αρκετές δεκαετίες αργότερα οι «παρτενοπέι» μπορούν να πουν πως έχουν ένα σύνολο τουλάχιστον… καυτό που όχι μόνο βάζει «φωτιά» στη Serie A, αλλά και από… κάτω εκείνη τη «χρυσή» ομάδα με πρωταγωνιστή τον Ντιέγκο Μαραντόνα που ούτε καν αυτή δεν είχε κάνει το οκτώ στα οκτώ, σαν και εκείνη του Μαουρίτσιο Σάρι.

Ωστόσο, αυτό το σερί θα συνεχίσει να “τρέχει” και μετά το εντός έδρας ματς με την Ίντερ; Η απάντηση θα δοθεί λίγο μετά τις 23:30 το βράδυ του Σαββάτου (21/10).

Ξεπέρασαν μέχρι και τον Μαραντόνα με αυτά τα νούμερα!

Ο Ντιέγκο Μαραντόνα ακόμη και τώρα εν έτει 2017 λατρεύεται σαν Θεός από τους Ναπολιτάνους. Όχι και άδικα. Χάρη σε εκείνον η ιταλική ομάδα κατέκτησε το τελευταίο της πρωτάθλημα τη σεζόν 1989- 1990 με τον «Ντιεγκίτο» να σκοράρει 16 φορές και τους Καρέκα, Αντρέα Καρνεβάλε και Μάσιμο Κρίπα να είναι άξιοι συμπαραστάτες του με δέκα, οκτώ και τέσσερα γκολ αντίστοιχα.

Ωστόσο, ούτε καν εκείνη η σπουδαία «φουρνιά» δεν είχε ξεκινήσει τόσο εντυπωσιακά το πρωτάθλημα. Πιο συγκεκριμένα η «χρυσή» ομάδα της Νάπολι είχε σε οκτώ αγωνιστικές πέντε νίκες και τρεις ισοπαλίες. Παρόλα αυτά στο τέλος ήταν εκείνη που άφησε πίσω όλες τις υπόλοιπες έχοντας 51 βαθμούς με τη Μίλαν να έχει δύο λιγότερους (49) και να τερματίζει μία θέση πιο πίσω της.

Με Σάρι κάνει… σερί!

Δεν είναι μία νίκη. Ούτε δύο. Αλλά… οκτώ! Η Νάπολι έχει ξεκινήσει διαστημικά τη σεζόν και σίγουρα σε αυτό μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει ο τεχνικός της, Μαουρίτσιο Σάρι. Ο Ιταλός τεχνικός βρίσκεται στον πάγκο των «παρτενοπέι» από το καλοκαίρι του 2015 και από τη πρώτη μέρα προσπάθησε να τους περάσει το δικό του τρόπο παιχνιδιού. Ποιος ήταν αυτός; Κάτι σαν το γνωστό «τίκι- τάκα». Αλλά made in Italy!

Ο 58χρονος προπονητής θέλει να βλέπει τους ποδοσφαιριστές του να έχουν την κατοχή της μπάλας και να μην την χάνουν ούτε με… αίτηση. Αλλά δεν μένει μόνο εκεί. Τους έχει δώσει εντολές να πασάρουν κοντά και να τρέχουν συνέχεια, ώστε να ανοίγουν χώρους και να παίρνουν εκ νέου τη μπάλα στα πόδια τους.

Κάπως έτσι, λοιπόν, μετά από οκτώ αγωνιστικές στη Serie A η Νάπολι είναι πρώτη και καλύτερη στον βαθμολογικό της πίνακα, έχοντας 24 βαθμούς και έχοντας σκοράρει ήδη 26 φορές. Δηλαδή πέντε βαθμούς παραπάνω (το ίδιο ισχύει και για τα γκολ) από τη περσινή πρωταθλήτρια, Γιουβέντους, που για την ώρα… αγκομαχάει.

Αγία… τριάδα

Κάποτε στην επίθεση της Νάπολι κουμάντο έκαναν οι αστέρες. Οι παίκτες που ήθελαν να έχουν τη μπάλα στα πόδια τους την περισσότερη ώρα, με αποτέλεσμα όλη η υπόλοιπη ομάδα να δουλεύει γι’ αυτούς. Από την εποχή του «Ντιεγκίτο» μέχρι και πιο πρόσφατα με τους Έντισον Καβάνι και Εζεκίλ Λαβέτσι.
Κάτι τέτοιο πλέον δεν ισχύει. Πλέον στην ιταλική ομάδα δεν υπάρχει… μοναρχία. Αλλά (επιθετική) δημοκρατία! Πλέον η Νάπολι βασίζεται στη δική της (αγία) τριάδα. Και τα νούμερά της τη δικαιώνουν. Οι Ντρις Μέρτενς, Λορέντσο Ινσίνιε και Χοσέ Καγεχόν κάνουν πράγματα και θαύματα στην επιθετική γραμμή της Νάπολι και κάπως έτσι ήδη έχουν σημειώσει συνολικά 14 γκολ από τα 26 της ομάδας τους.

Το μέγεθος (δεν) κάνει τη διαφορά!

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότερες ομάδες στην επιθετική τους γραμμή θέλουν να έχουν κάποιον στράικερ που να είναι ψηλός, γρήγορος με πολλά… μούσκουλα, ώστε να αντέχει το «ξύλο» με τους αμυντικούς και ενίοτε να δίνει και εκείνος. Αυτό στη Νάπολι δεν ισχύει. Ειδικά για την επιθετική τους «τριπλέτα» που πετάει… φωτιές. Οι Ντρις Μέρτενς και Λορέντσο Ινσίνιε μπορεί να είναι μικροί στο… μάτι (1,69 και 1,63 αντίστοιχα), όμως, χάρη στο χαμηλό κέντρο βάρους προκαλούν πολλά προβλήματα στους αντίπαλους αμυντικούς όταν προσπαθούν να τους μαρκάρουν, ενώ με «όπλο» τους την ταχύτητα κάνουν τα ψηλά κορμιά να ζαλίζονται και να μην τους πιάνουν ούτε με «λάσο».