Ιωάννης Παπαπέτρου: Με το μάτι να γυαλίζει…

Ο Τόλης Λεούσης γράφει για την «αγγαρεία» με τον Πανιώνιο, στερείται εγκωμιαστικών λέξεων για τον Σπανούλη και εξηγεί γιατί ο Ιωάννης Παπαπέτρου εξελίσσεται σε «key factor» του Ολυμπιακού.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Αυτά τα ματς γίνονται απλά για να… γίνουν. Είναι τα παιχνίδια που λες «να περάσει όσο πιο αναίμακτα γίνεται και πάνω από όλα να μην έχουμε κάποιον τραυματία και τρέχουμε μετά».

Ο Ολυμπιακός περιμένει τους Τιλί και Στρέλνιεκς για τη Ζαλγκίρις και (κατά πάσα πιθανότητα) θα έχει στη διάθεσή του τον Γιώργο Πρίντεζη σίγουρα για το πρώτο ματς με τους Λιθουανούς. Αλλά έτερο πρόβλημα δεν προέκυψε από το ματς με τον Πανιώνιο (73-79). Υπό αυτό το πρίσμα, της συντήρησης ενόψει του μεγάλου στόχου και των απουσιών, η αποστολή εξετελέσθη με επιτυχία για τους «ερυθρόλευκους» στην αδειανή Νέα Σμύρνη.

Πάμε στην επόμενη διαπίστωση. Πόσα να γράψουμε ακόμα για τον Βασίλη Σπανούλη; Το κείμενο της Μαριλένας Καλοπλάστου και του Γιώργου Κογκαλίδη, με κάλυψαν απόλυτα. Ο ηγέτης του Ολυμπιακού, ο άνθρωπος που έφερε την αύρα του νικητή σε αυτήν την ομάδα και την… ανάγκασε να πρωταγωνιστεί σε κάθε επίπεδο, από χθες είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του πρωταθλήματος! Την ίδια ώρα είναι πρώτος πασέρ στην Ευρωλίγκα και δεύτερος σκόρερ (πίσω από τον Ναβάρο).

Πραγματικός Θρύλος! Φυσικά, δεν περίμενε κανείς το ματς με τον Πανιώνιο για να καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα. Αν και όταν όλοι επαναπαύτηκαν στο.. πάρτι για τα κατορθώματά του, ο Σπανούλης ήταν αυτός που ανέλαβε και πάλι να καθαρίσει την μπουγάδα. Το να γράφουμε διαρκώς για το μεγαλείο του πλέον είναι… περιττό. Τι εννοώ; Εχει ακόμα ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ να γράψει στο ερυθρόλευκο κοντέρ του ο Σπανούλης. Ας τελειώσει πρώτα η καριέρα αυτού του «τρελού» και τότε τα λέμε. Αφήστε τον να χαρίσει κι άλλα όμορφα ταξίδια.

Στο ουσιαστικό τώρα. Αυτό που με κάνει να χαμογελάω απίστευτα είναι η εικόνα του Ιωάννη Παπαπέτρου. Ό,τι πρόβλημα προέκυψε στον Ολυμπιακό αυτήν την περίοδο, ξεπεράστηκε από την άνοδο του Έλληνα φόργουορντ. Όπως είχα γράψει και στο κείμενο μου «Από “Πάπι” γίνεται Παπαπέτρου» ο Παπαπέτρου είναι ο παίκτης που αξίζει -για τη δουλειά και την επιμονή του- όλο το χειροκρότημα.

Πλέι μέικερ έπαιζε μικρός και στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, μόνο εκεί δεν τον έχουν χρησιμοποιήσει φέτος οι Ερυθρόλευκοι. Ακόμα και εκεί πάντως, με τη δίψα που έχει και την όρεξη για να προσφέρει, μπορεί να τα κατάφερνε. Γιατί όχι…

Ο «Πάπι» είναι πιο έτοιμος από ποτέ. Το μάτι του γυαλίζει σε κάθε φάση. Φορμαρισμένος στην πιο κομβική στιγμή για την ομάδα του, χωρίς φόβο να πάρει προσπάθειες επάνω του. Την ώρα που ο Παπανικολάου δείχνει καλά και ξεπέρασε το πρόβλημα που είχε, πρέπει να γελούν και με τα μουστάκια που δεν έχει ο προπονητής τους.

Είναι από τα παιδιά που ξέρουν απόλυτα τι σημαίνει Ολυμπιακός, αφουγκράζεται απόλυτα τα «θέλω» του κόσμου του και πλέον όσο ανεβαίνει, τόσο χαροποιούνται άπαντες για την εξέλιξή του.

Εχουμε μερικές ημέρες για τα ματς με τη Ζαλγκίρις και ο Παπαπέτρου χρειάζεται για μία τόσο επίπονη σειρά. Και τον περιμένουν πως και πώς να παίξει έτσι στον δρόμο για το Βελιγράδι.

ΥΓ1. Απαράδεκτη η χαλάρωση μετά τις χαρές και τα πανηγύρια για τον Σπανούλη. Πολλά μπράβο για τον Πανιώνιο που δεν μάσησε και δεν τα παράτησε μέχρι τέλους. Για μένα θα μείνει στην κατηγορία.

ΥΓ2. Με προβλημάτισε για άλλη μία φορά η εικόνα του Μπράουν. Λες και παίζει για την πάρτη του. Μακάρι να κάνει ένα μεγάλο ματς στην Ευρωλίγκα. Τον χρειάζεται η ομάδα του.

ΥΓ3. Αγαπώ Μπράιαν Ρόμπερτς γιατί μας έχει βάλει τα γυαλιά.

ΥΓ4. Ωραίος ο Κράβιτς, ακόμα καλύτερος ο Κάμινγκς και ο Μπράζελτον. Αλλά παλικάρια σαν τον Γρηγόρη Ραλλάτο δεν βρίσκεις πουθενά. Απέραντο ρισπέκτ στον… πεισματάρη ονειροπόλο που είχε πει και ένας φίλος. Ψάξτε την παραπάνω ατάκα για να διαβάσετε την ιστορία του.